Categorie archief: bewegende beelden

Een markt vol tuin.

by

Vorige zondagochtend werden we opgebeld door mijn schoonmama. We moesten maar gauw eens komen kijken hoe mooi de markt wel is. Daarmee bedoelde ze het marktplein van Wetteren, de gemeente waar zij woonachtig is. Nu fronsden wij toch eventjes de wenkbrouwen. Hoe mooi de markt wel is ? Wij kennen die markt. Wij zijn daar al dikwijls geweest. Meer zelfs, we hebben daar ooit gewoond. Dat marktplein van Wetteren is een doodgewoon plein, zoals er tientallen zijn in Vlaanderen. Een plein dat doorgaans vol staat met geparkeerde wagens. En nu wou schoonmama, op deze vroege zondagochtend, dat wij in allerijl naar Wetteren reden om er met  onze eigen ogen te kunnen vaststellen hoe mooi die markt wel is ?
? ? ?
Wij dus doodongerust naar Wetteren. We dachten werkelijk dat schoonmama een slag van de molen had gekregen.
Maar groot was onze verbazing toen we daar op het marktplein van Wetteren aankwamen. Die was niet meer te herkennen. De markt van Wetteren had een ware metamorfose ondergaan. Hij was omgetoverd tot één grote prachtige tuin ! Schoonmama had niet eens overdreven. Het was werkelijk verrukkelijk om te zien. Wat een week geleden nog een druk en ietwat saai plein was, was nu een oase van groen waar mensen rustig in kuierden. Nu waren er hier overal heuveltjes met grasperken, bloemen, bomen en struiken en zelfs een prachtige vijver.

Wandelen door deze tuin was een waar genot. Overal ontdekte  je verrassend mooie hoekje en prachtige doorkijkjes.

Deze reuzegrote tuin was eigenlijk een verzameling van verscheidene  kleine tuinen. Zo had je een romantische tuin, een ecotuin, een tuin der lusten, een tuin van de verrassing, een trendy tuin, een prairietuin, een mini stadstuin, een verborgen tuin, een zentuin en nog veel meer.
Op de plek waar deze waterlelie bloeide stonden de week voordien nog auto’s en vrachtwagens geparkeerd.

Men had er ook een heus bloementapijt aangelegd. Een reconstructie van de Rechtvaardige rechters, het paneel van het Lam Gods dat destijds door de koster van Wetteren, Arsène Goedertier, uit de Sint-Baafskathedraal van Gent zou zijn gestolen.

En aan de overkant stond het stadhuis van Wetteren trots te pronken.

Dit huzarenstukje werd op één week tijd voor mekaar gebracht door boomkwekers, het plantencentrum en vrijwilligers van Wetteren. Ik vond het een unieke prestatie.
Hoe deze  markt vol tuin tot stand kwam kan je zien op onderstaand filmpje, dat ik downloadde van de website van Het Nieuwsblad.

Helaas is de tuin geen lang leven beschoren. Deze week wordt alles terug afgebroken. Slechts één weekend (dat gelukkig erg zonnig was) konden de Wetteraars en alle andere tuinliefhebbers van deze groene oase genieten. Tegenaan het einde van deze week is deze sprookjesachtige plek opnieuw een doodgewoon plein waar auto’s staan geparkeerd.

Canteclaer.

by

Omdat ik Fotorantje niet al het werk alleen wil laten opknappen heb ik zelf ook nog een kleine bijdrage over de Canteclaer stoet in Deinze. En dat in de vorm van een filmpje. Om een beetje de sfeer weer te geven heb ik enkele filmfragmentjes lukraak na mekaar gezet. Bij het ingeven van de filmtitel heb ik echter een kemel geschoten. Het moet zijn : de stoet van Canteclaer gaat uit en niet de stoet van CanteNclaer gaat uit.

Gevleugelde vrienden.

by

De nieuwe David Attenborough is opgestaan ! Ik heb mijn allereerste film(pje) gemaakt.
Met mijn nieuw fototoestel kan ik ook bewegende beelden maken. Nu was bewegende beelden maken tot hiertoe niet zozeer mijn ding. Ik had nog nooit een videocamera gehanteerd. Ik hield het liever bij stilstaande beelden. Maar aangezien deze optie nu eenmaal op mijn fototoestel aanwezig is, wilde ik dat wel eens uitproberen.
Dus trok ik nog maar eens naar de Brielmeersen in Deinze en maakte er enkele bewegende opnames. Terug thuis heb ik drie uren lang zitten knoeien om alle opnames aan mekaar te zetten met Windows Movie Maker. Het resultaat is niet meteen top. Mijn talenten als filmmaker moeten zich nog een beetje ontwikkelen. Ik beef ook te veel bij het filmen. Dat heb je als je er pas op gevorderde leeftijd aan begint.  Maar alle begin is moeilijk en ik durf te wedden dat de eerste film die David Attenborough ooit maakte, ook niet om aan te zien was.
Mijn filmpje is een natuurdocumentaire geworden over mijn gevleugelde vrienden in de Brielmeersen. Ik kom daar zo vaak, dat ik de bewoners van de Brielmeersen gerust tot mijn persoonlijke vrienden kan rekenen.
Om het filmpje compleet te maken heb ik er ook nog een streepje muziek op gezet.
Ik wens de moedigen onder jullie drie minuten en drie seconden lang veel kijkplezier.