Categorie archief: fauna & flora
Moederdag.
Morgen is het moederdag. Daarom…
Feest van het ei.
Fluwijn wenst jullie een…
Ooievaars.
In mijn virtuele kast ligt een grote stapel foto’s van ooievaars. Enkele daarvan heb ik er uitgehaald en netjes naast elkaar in een mozaïkje gelegd.
Bulskampveld. (3)
In het Bulkampveld-Lippensgoed te Beernem waren we aangekomen bij de kruidentuin, die echter helemaal overhoop lag. Erg veel kruidenplanten vielen er niet te ontdekken, behalve dan in de gemetselde bloembakken waarin plantjes stonden met namen waar ik nog nooit van gehoord had. Zoals deze Tripmadam.
We wandelden dan ook meteen door tot aan de gaanderijen die rondom het terrein waren gebouwd. Het afdak van wel een halve kilometer lang bleek volgestouwd met oude landbouwkarren.
Een enorme verzameling karren, ploegen en allerlei landbouwwerktuigen staan hier tentoon gesteld.
Dit is een heus landbouwmuseum. Op panelen kon je alle mogelijk info lezen in verband met karren. Als je dit museum hebt bezocht weet je werkelijk alles over karren.
Van het landbouwmuseum wandelden we dan gemoedelijk verder tot aan het kasteel. Een neogotisch kasteel uit 1893, gebouwd in opdracht van graaf Henri de Meeus, die hier omstreeks 1880 op dit domein naar steenkool groef. Hij maakte daar een putteke van wel 237 meter diep maar vond niet wat hij zocht en heeft dan maar het boeltje terug dicht gegooid en z’n biezen gepakt. Het kasteel werd later verkocht aan de familie Lippens.
Voor het kasteel ligt het kasteelpark. Daar staat een erg mooie paardekastanje. Het lijkt wel een boom uit een sprookje.
We maakten nog een mooie wandeling doorheen het kasteelpark. Ik kon nog net deze mooi sneeuwklokjes fotograferen. Het waren heel aparte sneeuwklokjes, iets groter dan normaal en met een groen topje aan de witte blaadjes. Ik weet eigenlijk niet of dit wel sneeuwklokjes zijn.
Ik had morgen nog een vierde deel kunnen maken van dit verslagje en daarin verteld over onze verdere wandeling doorheen het park en over het bosleerpad dat we nog hebben gevolgd. Dat had gekund. Maar dat zal niet zo zijn. Want ik heb geen foto’s meer. Na de foto van de sneeuwklokjes weigerde mijn toestel verder dienst. Ik was vergeten de batterij op te laden…
Tja, oud worden brengt zo z’n ongemakken met zich mee…
Waterkieken.
Nu sneeuw en ijs verdwenen zijn, kan dit waterkieken met een gerust gemoed aan z’n dagelijks zwemrondje beginnen.
Barre tijden.
Ook voor deze zwaantjes op de Leie zijn het barre tijden.
Winterbottels.
De rozenbottels op de botanische rozen in m’n tuin hebben een wit dekentje gekregen.
Meeuwen aan de vistrap.
Van de Montgomerykaai in Oostende wandelden we verder naar de bekende vistrap, waar vers gevangen vis te koop wordt aangeboden. We kochten er zes zeetongen en een kilootje garnalen.
In de buurt van de vistrap hadden zich heel wat meeuwen verzameld. Zij wilden waarschijnlijk een graantje (of beter gezegd een graatje) meepikken van de verse vis. Ik slaagde erin om enkele meeuwen op foto te vereeuwigen.
Zieke bomen.
Onderzoek heeft uitgewezen dat één op de vijf bomen in Vlaanderen ziek is, zo las ik in de krant. Dat is een stijging van meer dan 5 % sinds het jaar 2008. Het gaat om ongeveer 14 miljoen bomen die zouden zijn aangetast door schimmels en kankers. In 2012 zijn er in Vlaanderen reeds meer dan tweehonderd duizend bomen gestorven. Het zijn voornamelijk beuken, eiken en populieren die het meeste te lijden hebben.
Ook met de catalpa, achteraan in mijn tuin, is er iets aan de hand. Deze, reeds flink uit de kluiten gewassen boom, stond daar al ruim vijftien jaar te groeien en te bloeien tot plotseling, dit jaar in juli, zijn bladeren begonnen te verkleuren en naar beneden te dwarelen. Zomaar, zonder enige aanleiding. In het hartje van de voorbije zomer leek het achteraan in mijn tuin reeds herfst. Begin september stond de catalpa er treurig en reeds volledig kaal bij. Heel abnormaal, want vroeger hield hij z’n bladeren tot diep in oktober. Ik heb de boom eens flink bijgesnoeid en wacht nu de komende lente af. Ik hoop maar dat ie dan opnieuw frisgroene blaadjes zal krijgen.
Op de foto hieronder zien jullie de catalpa in betere tijden. In de zomer was het heerlijk om in zijn schaduw op het bankje te zitten.
Onze bomen worden dus massaal ziek. Niet alleen in Vlaanderen. Het fenomeen wordt over de hele wereld vastgesteld. Als voornaamste oorzaken worden de opwarming van de aarde en vooral het teveel aan stikstof in de lucht aangeduid. Die stikstof is afkomstig van milieuvervuiling.
“Wat niet goed is voor de bomen, is ook niet goed voor de mensen”, denk ik dan. Als onze bomen in grote getale zouden verdwijnen dan is dat een kwalijke zaak voor onze planeet en voor alles wat erop leeft.
