De stad van Adriaan Brouwer.

Oudenaarde is vooral bekend door het feit dat de Ronde van Vlaanderen er ieder jaar arriveert. Maar Oudenaarde is ook de stad waar de Vlaamse barokschilder Adriaan Brouwer als zoon van een tapijtnijveraar werd geboren.
Voor een wandeling door de stad vertrokken wij aan het volledig heraangelegde marktplein,  langs de Sint-Walburgakerk verder tot aan het begijnhof.

De hemel was die dag gesluierd. De zon deed haar best om er doorheen te breken en dat zorgde voor een bevreemdend licht.
We staken de Schelde over en zetten onze wandeling verder langs het gerechtsgebouw en de mooie Scheldekaai waar een vreemd kunstwerk een oogje in het zeil hield (de naam van de kunstenaar moet ik helaas schuldig blijven). We wandelden tot aan de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Pamele en de abdij van Maagdendaele.
Maar toen hield de zon het stilaan voor bekeken en er hing onweersdreiging in de lucht. Dus vonden we het tijd om op onze stappen terug te keren.

(Alle foto’s zijn aanklikbaar)

 

OVER ADRIAAN BROUWER.

Adriaan Brouwer werd geboren ergens tussen 1603 en 1605. In 1613 verhuisde de familie Brouwer naar het Nederlandse Gouda en later verbleef Adriaan lange tijd in Amsterdam en Haarlem. Hij ontdekte algauw zijn kunstenaarstalent en ging onder meer in de leer bij Frans Hals.
Omstreeks 1631 verbleef Adriaan Brouwer in Antwerpen waar hij door het Spaanse bewind in de gevangenis werd opgesloten. Volgens sommige bronnen werd hij beschuldigd van spionage, volgens anderen moest hij een straf uitzitten omdat hij een torenhoge schuldenlast had opgebouwd. Naar verluidt zou hij zijn vrijgekomen door bemiddeling van niemand minder dan Pieter-Paul Rubens. Na zijn vrijlating woonde hij vermoedelijk bij de schilder-bakker Joos van Craesbeek die hij in de kantine van de gevangenis had leren kennen.
Op 1 februari 1638 stierf Adriaan Brouwer als een berooid man op amper 35-jarige leeftijd. Hij werd later bijgezet in de kerk van de Karmelieten te Antwerpen. Adriaan Brouwer wordt thans aanzien als één van de grootmeesters uit de schilderkunst van 17de eeuw. Hij werd vooral bekend omwille van zijn onverbloemde kroegtaferelen. Er zijn slechts een 60-tal ongedateerde werken van hem bewaard gebleven.

campagnebeeldAB2018

In het najaar wordt een kleine helft van Adriaan Brouwers werken uit verschillende internationale musea overgebracht naar het Museum in Oudenaarde. Dat museum is ondergebracht in het historische stadhuis van Oudenaarde, dat op zich al een bezoek waard is. Het stadhuis dateert van 1536, is opgetrokken in laat-gotische stijl en is door de UNESCO als werelderfgoed beschermd. Vanaf 15 september is er deze voor Vlaanderen unieke tentoonstelling over Adriaan Brouwer te bezichtigen.

DSC_0087 - kopieb

Passiebloem.

Aan de klimboog in onze tuin is het eerste bloempje aan onze Passiflora verschenen. Als je er van dichtbij naar kijkt, merk je hoe merkwaardig het bloemetje is.

Volgens de overlevering gebruikten Spaanse missionarissen passiebloemen ter illustratie om het kruisigingsverhaal van Jezus Christus over te brengen. Toen zij passiebloemen in Amerika ontdekten, zagen zij er allerhande verwijzingen in naar het Passieverhaal uit de bijbel. De drie stampers leken op de spijkers waarmee Jezus Christus aan het kruis werd genageld. De corona leek op de doornenkroon van Christus. De kronkelige ranken leken op een zweep. De drie schutbladeren stelden de drie Maria’s (Jezus’ moeder, Maria van Bethanië en Maria Magdalena) bij het kruis voor. Het blauw van de bloem verwees naar het blauwe kleed van Maria. (Wikipedia)

DSC_0004b

Waterfront. (3/3)

DE KETTING

Het was intussen acht uur ’s avonds en het werd behoorlijk frisjes, daar aan de kust in Bredene. Er stond een strakke zeewind die dwars door je heen blies.
Maar niettemin hield iedereen zich klaar om het barkoude zeewater te trotseren, terwijl de mensen van “GoneWest”, die dit evenement organiseerden, samen met de kustwacht alles en iedereen scherp in de gaten hielden.

DSC_0134b

DSC_0141b

Er was wat moed voor nodig en velen moesten eerst eens diep ademhalen, maar uiteindelijk deed iedereen datgene waarvoor ze gekomen waren : wadend door het zilte water hun bootje toevertrouwen aan de schuimende golven van de Noordzee. Daarbij moest het touwtje stevig worden vastgehouden, want anders kon het bootje op hol slaan en dat was niet de bedoeling.

DSC_0126DSC_0128DSC_0108

DSC_0109DSC_0114DSC_0137

Ik kon er maar een klein deeltje van in beeld brengen, maar uiteindelijk werd aan de rand van de Noordzee een 21 km lange mensen- en bootjesketting gevormd, een “waterfront” van Zeebrugge tot Oostende. Een symbolische boodschap van vrede en een eerbetoon aan zij die in 1918 op zee hebben gestreden voor onze vrijheid en daar zijn gestorven.

DSC_0150

Waterfront. (2/3)

DE TELEVISIE

Vorige week vrijdag had “het Waterfront” plaats aan onze kust. Drieduizend bootjes moesten worden te water gelaten om zo een 21 kilometer lange ketting vormen, van Zeebrugge tot Oostende. Op die manier wilde men de vele slachtoffers op zee tijdens de Eerste Wereldoorlog huldigen en herdenken.
Het hele gebeuren werd live op de televisie uitgezonden. Er waren verscheidene televisieploegen aanwezig over de hele kustlijn. Zo ook in Bredene, waar wij vertoefden.
Dominique Van Malder (van radio Gaga) was er aan het werk. Vanop een door een paard getrokken kar, presenteerde hij zijn deel van het programma, terwijl zijn kompaan Joris Hessels ergens anders aan de kust zijn ding deed. Dominique Van Malder is de man met het groene jasje en gele visserspet.

DSC_0064DSC_0070DSC_0071

Een auto van  Life Guard volgde de televisieploeg op de voet.

DSC_0074

Alle deelnemers aan het gebeuren moesten wel wat geduld oefenen. Een tv-captatie van een dergelijk omvangrijk gebeuren is wellicht behoorlijk ingewikkeld en het duurde wel even vooraleer het sein werd gegeven om in actie te komen.

DSC_0090

Maar uiteindelijk werd het licht op groen gezet en maakte iedereen zich klaar om met hun bootje de zee in te gaan.

DSC_0079DSC_0121

Dat de deelnemers aan dit gebeuren er een natte broek zouden aan over houden, was van bij de aanvang duidelijk. Zelfs zij die enkel maar wat foto’s namen om op hun blog te posten, zouden het die dag niet droog houden.

(wordt vervolgd)