De Zwanenroute. (1/3)

Op vrijdag 2 november moest Vrouwtjelief werken, terwijl er bij ons in het museum een brugdag was ingelast waardoor ikzelf die dag weinig om handen had. In plaats van alleen thuis te zitten kniezen, stapte ik op de fiets voor een tochtje door onze mooie Leiestreek. De herfstzon scheen vrolijk, maar er stond een stevige bries, toen ik in de richting van de gemeente Olsene (deelgemeente van Zulte) fietste.
Net over de spoorweg vond ik aansluiting op de Zwanenroute. Zo heet de fietslus die de gemeente Olsene doorkruist. Niet dat ik onderweg zwanen heb gezien. Wapen-Olsene-oudDe naam van de route verwijst wellicht naar het zwaantje dat in het midden van het wapenschild van de gemeente prijkt. De route is helemaal bewegwijzerd, men hoeft alleen maar de bordjes te volgen. Soms kan het leven eenvoudig zijn.
Dus volgde ik de weg die het pijltje op het bord had aangegeven en die me langs een smalle gracht en hoogspanningsmasten leidde.

DSC_0002

De route bracht me meteen in de buurt van het kasteel van Olsene. Dat kasteel lag verscholen achter de bomen aan mijn linkerkant en was van hieruit niet te zien.

DSC_0003

De weg kwam uit op de drukke rijbaan van Gent naar Kortrijk, die ik meteen overstak. Wat verder naar links, recht tegenover de ingang van het kasteel, was een canvas op een aluminium frame gespannen waarop een foto was geprint van het kasteel, zoals het erbij lag tijdens de Eerste Wereldoorlog. Naar aanleiding van de herdenking aan de oorlog, werden door de heemkundige kringen in zowat de hele Leiestreek dergelijke uitvergrote foto’s geplaatst.

DSC_0005

DSC_0008

Hier kon ik de drukke rijweg verlaten en de mooie, lange kasteeldreef inrijden. Het was leuk fietsen hier, maar op dit hobbelig parcours was het evenwicht op de fiets bewaren niet evident.

DSC_0006

Op de koop toe liepen er ook nog enkele sportieve dames in de weg …

DSC_0009

Ik sakkerde binnensmonds toen ik de sportieve dames voorbij stak, maar werd daar meteen voor gestraft. Want plots hield de dreef op te bestaan. Ik kwam op een open pleintje bij een Mariagrot terecht. Dit is wat ze in het plaatselijk dialect “Olsen Rotse” noemen.

DSC_0013

Moeder Maria gebood me van de fiets te stappen en ik kreeg een standje. Pas nadat ik Haar op mijn communiezieltje had beloofd om nooit meer te zullen sakkeren op in de weg lopende, sportieve dames, mocht ik verder fietsen. 😦
Aan de overkant liep de dreef gewoon door, geflankeerd door een hoge haag die het zicht op een privaat domein afschermde.

DSC_0016

De kasteeldreef is achthonderd meter lang, maar uiteindelijk kwam het einde ervan in zicht.

DSC_0017

Morgen fietsen we nog een eind verder langs de Zwanenroute.

4 reacties op ‘De Zwanenroute. (1/3)

  1. de zwanenroute, nooit van gehoord, maar ik fiets dan ook niet natuurlijk
    het sprookjeskasteel die hier verscholen ligt ken ik wel, bijzonder mooi
    net zoals die dreef die al een mooi begin is van je tocht en gelukkig was er daar de grot waar je berouw kon tonen om je gesakker, anders zouden we de rest van deze route misschien niet zien

  2. Weer een mooi tochie hè Fluwijn.. maar sakkeren op sportieve dames.. nee, dat kan inderdaad écht niet hehe.. hoewel zíj misschien wel gesakkerd hebben op die ploeterende fietser die er zo lang over deed hen in te halen ( waar keek ie ondertussen naar hè? 😛 )..! 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s