Taak volbracht.

Baasrode-Dendermonde 114Op 24 juli 1663 trok begijn Anna Puttemans de deur van haar huisje in het begijnhof van Dendermonde achter zich dicht om er nooit meer terug te keren. Ze verhuisde naar een andere plek in Dendermonde, samen met nog vijf andere vrouwen. Daar vormden ze een nieuwe gemeenschap, die in armoede leefde en streefde naar een christelijke volmaaktheid. In Dendermonde noemden men hen spottend de “marollekens”.
Op vraag van het bisdom van Gent verhuisden ze daarna naar de wijk “Ekkergem” in Gent, waar ze een nieuwe kloostergemeenschap stichtten. De naam “marollekens” werd officiëel “Zusters Maricolen”.
Vanaf 1798 namen de zusters de zorg op zich van het Gentse weeshuis. Genoemd naar de klederdracht van de weesmeisjes, waren de “Rode lijvekens en de Blauwe meisjes” een begrip in Gent. Vanaf dan zouden de Maricolen zich wijden aan de katholieke opvoeding van de jeugd. 

In 1864 werden ze echter door het liberale Gentse stadsbestuur uit de instellingen verdreven. Toen vestigden de Maricolen zich in het oud Blasiusklooster aan de Kaaistraat in Deinze. Van daaruit groeide de religieuze gemeenschap uit tot een volwaardige congregatie die zich toelegde op de opvoeding van de jeugd en de zorg voor ouderen en wezen. Ze bouwden in verscheidene gemeenten van de Leie- en Denderstreek scholen en rustoorden. Gedurende tweehonderd jaar hebben de Zusters Maricolen in Vlaanderen hun stempel gedrukt op het onderwijs en de zorg voor ouderen.

st.blasius 1925

Vandaag is er nog één zuster van de Maricolen in leven. Zij is hoog bejaard, verblijft in een woonzorgcentrum en leidt aan dimensie. Na haar zal de congregatie van de Maricolen voorgoed verdwijnen. De zusters hebben hun taak volbracht.

ScanVanaf morgen loopt in het Museum van Deinze en de Leiestreek (Mudel) een thema-tentoonstelling onder de titel Deo Gratias, het einde van een tijdperk. Daarin wordt een unieke blik geboden op het leven van alledag van de zusters, dat zich voor een groot deel achter gesloten deuren afspeelde. Er wordt bijzondere aandacht besteed aan de rijke geschiedenis van de congregatie en de sociale rol die ze hebben gespeeld.
Aan de hand van authentieke foto’s, geschriften, kloostervoorwerpen en persoonlijke bezittingen van de zusters wordt een belangrijk stuk religieus erfgoed uit de regio opnieuw tot leven geroepen.

Het boek
Naar aanleiding van de tentoonstelling verschijnt onder dezelfde titel ook een lijvig en fraai geïllustreerd boek, dat de historiek brengt van de Zusters Maricolen vanaf de stichting in 1663 tot het einde van de congregatie in 2018. Het is een document over 350 jaar religieuze en sociale geschiedenis.

Zelf heb ik een, weliswaar bescheiden, bijdrage aan dit boek kunnen leveren toen ik in het voorjaar van 2018, in opdracht van de erfgoedcel Leie & Schelde, foto’s ben gaan nemen in de oude Blasiuskapel in Deinze. Een aantal van deze foto’s zijn in het boek opgenomen.

boek

  • Het boek is uitgegeven door de Werkgroep Maricolen 1663-2018.
  • De tentoonstelling in het museum van Deinze en de Leiestreek (Mudel) loopt vanaf 16 februari tot 28 april 2019.

Bronnen :
Museum van Deinze en de Leiestreek (Mudel)
Werkgroep Maricolen 1663-2018
Pols – Erfgoedcel Leie Schelde
Erfgoedinzicht.be

3 Comments

  1. Grappig.. door m’n wandelingetje in Gent met Lena afgelopen november wist ik al wat van die Blauwe meisjes en Rode lijvekes..! 🙂 Maar dit is dus de gehele geschiedenis van die Zusters Maricoles.. bijzonder en zo heel anders dan het onderwijs in NL altijd geweest is.

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op willy Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s