Rondom Machelen-brug. (2/2)

Op een zachte nazomers namiddag fietste ik door de Leiestreek en maakte daarbij een toertje rondom de brug over de Leie in Machelen-aan-de-Leie.
Ik was intussen gearriveerd in het vlasdorp Gottem. Net voor de kerk, aan de huisbrouwerij Sint Canarus,sloeg ik rechtsaf. Deze brouwerij kan men iedere zondag bezoeken en er proeven van heerlijke, ter plaatse gebrouwen, streekbiertjes.

DSC_0025

Maar het was geen zondag en ik had ook geen dorst, dus reed ik hier maar voorbij en volgde verder de Polderweg.

DSC_0026

Maar deze weg bleek uiteindelijk dood te lopen op de Mandelbeek .

DSC_0029

Sakkerdesakker. Er zat niets anders op dan rechtsomkeer te maken en terug te rijden naar de Oude Heirbaan. De Oude Heirbaan is een autoweg die Gottem verbindt met Grammene. Zoals de naam doet vermoeden zou dit reeds een rijbaan zijn geweest in de tijd van de oude Romeinen.

DSC_0028

Maar nu viel er nergens een oude Romein te bespeuren. Aan het kruispunt met die andere steenweg die naar Machelen-aan-de-Leie leidt, sloeg ik dan maar weer rechtsaf en zo reed ik opnieuw naar het plaats vanwaar ik gekomen was : Machelen-brug. Deze keer reed ik wel over de brug, in plaats van er onderdoor.

DSC_0034

Bovenop de brug hield ik even halt. Vanop de brug heb je een mooi uitzicht op de Leie. Aan de ene kant zie je een aanlegsteiger liggen.

DSC_0038

Maar het mooiste uitzicht heb je aan de andere kant, stroomopwaarts. Maar daar moest ik de foto alweer in tegenlicht nemen, wat vaak voor een bevreemdend effect zorgt.

DSC_0039

Ik reed de brug af en sloeg onmiddellijk de weg naar het jaagpad in. Deze keer bevond ik mij aan de overkant, op de rechteroever en reed in de tegenovergestelde richting van daarnet.

DSC_0042

Ik liet de brug achter mij en bij het bankje aan de aanlegsteiger, die ik even tevoren nog vanop de brug had gezien, hield ik even halt. Dat is wat oude mannen, zoals ik, regelmatig moeten doen.

DSC_0045

Na een korte pauze zette ik mijn tochie, zoals MizzD het noemt, verder en enkele kilometers later kwam ik bij de olieslagerij Vandamme. Dit is een familiaal bedrijf waar plantaardige oliën worden vervaardigd.

DSC_0049

DSC_0053

Net voorbij deze industriële site ligt de spoorwegbrug over de Leie (niet te verwarren met de Vierendeelbrug die wat verderop ligt). Naast deze spoorwegbrug werd onlangs een gloednieuwe fietsersbrug geopend (niet te zien op de foto). Die fietsersbrug zou ons echter weer een hele andere richting doen uitgaan. Daarom liet ik de brug deze keer links liggen. We verkennen die brug nog wel op een ander keertje.

DSC_0051

In plaats daarvan wou ik eerst het jaagpad verder volgen, langs waar ik naar het stadscentrum van Deinze kon fietsen. Maar er kwamen steeds meer wolken opzetten en er viel af en toe een spatje regen. Bovendien had mijn echtgenote een berichtje gestuurd met de melding dat de soep reeds was uitgeschept. Daarom sloeg ik net voorbij de spoorwegberm een zijpad in dat naar de gemeente Petegem-aan-de-Leie liep. En dat is nu net de gemeente waar mijn huisje staat.

DSC_0054

Deze kortere binnenweg had wel enkele scherpe bochten met beperkt uitzicht op wat er zich achter de bocht afspeelde, in petto. De “uitkijkspiegels” die er stonden waren geen overbodige luxe.

DSC_0056

Eenmaal in Petegem aangekomen, schakelde ik de motor van m’n fiets een tandje hoger. Die soep zou niet eens de kans krijgen om koud te worden.

DSC_0061 - kopie

Rondom Machelen-brug. (1/2)

Graag neem ik jullie nog eens mee op een kort fietstochtje door onze Leiestreek. Het was begin september, op een zachte na-zomerse namiddag toen ik dit ritje maakte.
Deze keer startte de tocht (althans wat dit verslagje betreft) aan de kerk van Machelen-aan-de-Leie. Her en der in het dorp zijn grote spandoeken geplaatst met daarop een foto uit de Eerste Wereldoorlog, genomen op dezelfde plaats waar het spandoek is opgesteld. De meeste foto’s komen uit de collectie van Dennis Pieters, één van de grootste en meest gerenommeerde fotoverzamelaars uit de Leiestreek.

DSC_0003

Op dit spandoek stond een foto, genomen omstreeks 1918, van de kapotgeschoten kerk. Een groep mensen poseerde destijds op de trappen voor het kerkhof. Vanop ongeveer dezelfde plaats nam ik een nieuwe foto, weliswaar zonder mensen op de trap. Behalve aan de kerktoren, is er op deze plek sindsdien eigenlijk niet zoveel veranderd.

DSC_0005-horz

Vlak naast de kerk begint het Roger Raveel-pad. De kunstenaar was in dit dorp geboren en getogen. Het pad is een wandelpad, maar je kan er ook wel met de fiets doorheen. Langs hier verliet ik de dorpskern.

DSC_0006

Het pad loopt zowat rondom de afgedamde arm van de Oude Leie, Machelen-Put genoemd.

DSC_0011

Om de wandelaars niet al te veel de stuipen op het lijf te jagen, verliet ik hier toch maar het wandelpad en reed met mijn fiets de rijweg op die Machelen-aan-de-Leie verbindt met twee stille dorpen : Grammene en Gottem. Niettegenstaande dit een brede weg is, is er hier doorgaans weinig verkeer. Achter de bocht lag de brug over de Leie. Ik reed echter niet de brug over, maar sloeg net ervoor linksaf naar het jaagpad aan de linkeroever toe.

DSC_0009

Wat later reed ik via het jaagpad op de linkeroever onder Machelen-brug door.

DSC_0016

Vooraleer ik het jaagpad verder volgde, zette ik eerst nog even mijn fiets aan de kant.

DSC_0020

Ik wou even genieten van het mooie uitzicht, hier. Onderstaande foto moest ik nemen tegen het zonlicht in, iets wat mij op deze fietstocht nog vaker zou overkomen.
Ik genoot een tiental minuutjes van de rust en de stilte…

DSC_0017

… waarna ik mijn stalen ros terug besteeg en mijn tocht verder zette. Wat later zag ik in de verte (alweer in tegenlicht), tussen de boomkruinen de kerktoren van Gottem verschijnen.

DSC_0021b

Ik verliet het jaagpad en sloeg rechts een kleine landweg in die me regelrecht naar het vlasdorp bracht. Tien minuutjes later reed ik de dorpskern van Gottem binnen.

DSC_0024

(wordt vervolgd)

Van het sas naar de put. (5/5)

Het Sas van Astene had ik een tweede keer achter mij gelaten en ik was onderweg naar “Vosselare-Put“. De zon scheen en een zacht briesje zorgde ervoor dat het niet té warm werd. Het was mooi en aangenaam fietsen op deze weg die naar de Put leidde.

DSC_0016

Hier en daar werd het uitzicht belemmerd door een beukenhaag. Gelukkig was mijn fiets net hoog genoeg om over de haag te kunnen piepen.

DSC_0087

En toen kwamen we aan bij Vosselare-Put, waar niet veel te zien was. De foto hieronder was de enige glimp die ik van de Put kon opvangen. Een beetje een anti-climax van dit fiets-verhaal, eigenlijk dus.

DSC_0084

Vosselare-Put” is niet meer dan een verbreding in een afdamde arm van de Leie, die sinds jaar en dag uitgebaat wordt als open-lucht zwembad. In mijn tienerjaren ben ik hier nog komen zwemmen. Sindsdien nooit meer.
Vanop de weg kan je het zwembad niet zien. Op de parking voor de ingang van het domein stonden slechts enkele auto’s, maar wel veel fietsen. Er wordt wat af gefietst, hier in de Leiestreek. En ook veel gezwommen. Maar aan zwemmen doe ik niet meer mee. Ik vind het water véél te nat. 😦

DSC_0086

Dus viel er voor mij hier niet veel te beleven en maakte ik maar rechtsomkeer. Het werd ook stilaan later in de namiddag en tijd om terug naar huis te keren, want ik moest het avondeten nog klaarmaken tegen dat vrouwtjelief terug thuis kwam van haar werk.

DSC_0085

Ik reed terug tot aan het jaagpad langs de Leie.

DSC_0088

Wat later fietste ik alweer onder de brug van het veevoederbedrijf door, waar ik een ietwat ranzige geur opsnoof.

DSC_0089

En nog wat later reed ik het centrum van Deinze terug binnen. Voor ik naar huis reed maakte ik nog eventjes een stop bij het strandhokje dat bij Café Bruno hoort en waar, twee weken ervoor, Fotorantje zich had achter verstopt. 😉

DSC_0103

DSC_0101

Ziezo, hiermee heb ik getracht om het fietstoerisme in de Leiestreek wat te promoten. De toeristische dienst kan tevreden zijn over mijn geleverde inspanning.
Volgende keer laat ik weer andere mooie fietswegen in de Leiestreek aan bod komen.

DSC_0097