Routetester.

bike-2665602_960_720Onder een strakblauwe hemel vertrok ik vorige zondag goedgemutst voor een fikse fietstocht door onze stad en haar deelgemeenten. Ik was immers aangeduid als tester van de fietsroute langs het onroerend erfgoed die de Zusters Maricolen hier in de streek achterlieten. De mensen van het museum van Deinze (Mudel) hadden de route uitgestippeld voor de Erfgoeddag die eraan komt op 28 april.
Men heeft de route voornamelijk vastgelegd aan de hand van wegenkaarten en via Google Maps. Er zijn speciale wegwijzers voorzien om langs de knooppunten van de route te plaatsen, maar die stonden er vorige zondag nog niet. Ik kon me bij het fietsen enkel baseren op de omschrijving van de te volgen weg en zo kwam het dat ik een paar keren de verkeerde kant ben uitgereden of ergens de juiste afslag heb gemist. Er kwam dus wat gesakker aan te pas, maar uiteindelijk liep het allemaal op wieletjes. Ten behoeve van de organisatie maakte ik onderweg zoveel mogelijk aantekeningen en nam foto’s op de cruciale plaatsen van de route.

DSC_0023

de fietsbrug over de spoorweg in Grammene

Zo legde ik ongeveer 15 km af van de route. Meer kan mijn zwakke rug niet meer aan. Ik moet toegeven dat ik behoorlijk moe was toen ik terug thuis kwam. Ik vrees dat ik de voorbije winter wat teveel stil heb gezeten en dat ik dringend toe ben aan wat extra conditietraining.
Ik heb nog een tiental km van de fietsroute te gaan. Dat doe ik nog wel op een andere keer. Zo zal ik mijn steentje hebben bij gedragen aan dit evenement en zal ik weer goede punten hebben gescoord bij de lieve dames van het museum die deze route hebben bedacht. Da’ s waarvoor ik het doe, natuurlijk. 😉

DSC_0047

Lentebloei in de dorpskom van Gottem

Onstuimig.

De weergoden gaan nu wel erg onstuimig te keer. We waaien bijna van onze sokkel. En tussendoor krijgen we ook nog maartse buien over ons hoofd met regen en hagel en alles erop en eraan. Nu en dan is er een opklaring, maar even gauw komen er alweer dreigende donkere wolken opzetten.
Je zal maar een piepjong vogeltje zijn in een vogelnestje. Je bent nog maar net uit je ei geklauterd of je krijgt al een wind- en regenvlaag over je heen.
bird-36551_960_720

 

 

 

 

 

 

Het Museum van Deinze en de Leiestreek organiseert, ter gelegenheid van erfgoeddag op 28 april, een fietstocht. Da’s nog ver weg, maar de fietsroute is reeds helemaal uitgestippeld. Ze hadden mij gevraagd om de route eens op voorhand uit te testen en na te gaan of alles klopt, zodat de deelnemers op 28 april niet voor verrassingen komen te staan. Ik heb toegezegd om dat te doen, maar ik ga er toch nog eventjes mee wachten. Met dit weer kom ik m’n ei niet uit.

Lentefietstocht.

achtergrond - kopie (2)Gisteren maakte ik een tochtje met de fiets. Het was zalig om buiten te vertoeven. De lucht was staalblauw, er stond geen zuchtje wind en het kwik steeg naar twintig graden celsius. Lente in februari. De weergoden zijn duidelijk het noorden kwijt.
Ik maakte op de bonnefooi een toertje aan de rand van onze gemeente, op de boerenbuiten langs landelijke wegen ver weg van het drukke centrum, tot in Kruisem. Ik kwam zowaar op plaatsen waar ik in lange tijd niet meer was geweest. Ik ontdekte zelfs enkele plekjes waar ik nog nooit was geweest.
Ik ging zowat op verkenning in mijn eigen Petegem-aan-de-Leie. Onderweg maakte ik enkele kiekjes …

DSC_0003

DSC_0002

DSC_0006

DSC_0008

DSC_0009

DSC_0011

DSC_0015

DSC_0021

DSC_0025

DSC_0031

Onze gemeente is één van de dichts bevolkte en drukste gemeenten uit de streek. Dat is aan deze foto’s niet meteen te merken.
Het was zalig genieten van het lenteweer in februari. Maar het was niet zoals het hoort te zijn.

Baaigem.

Nadat mijn goede vriend en ik het kasteeldomein Borgwal hadden bezocht, in het Scheldedorp Vurste (deelgemeente van Gavere), reden wij langs landelijke, kromme wegen naar een ander dorpje : Baaigem. Voor het erfgoedbestand van de Erfgoedcel Leie en Schelde wilden wij daar de dorpskerk eens naderbij gaan bekijken.

DSC_0054

We kwamen langs de witte Prinsenmolen van Baaigem, die zich wat heeft verstopt achter enkele huizen en een boerderij.
De eerste molen die op deze plek stond werd in 1551 gebouwd en was eigendom van de graaf van Egmont, prins van Gavere. Vandaar de naam Prinsenmolen.
Maar die molen werd reeds omstreeks 1580 volledig vernield door beeldenstormers. In 1639 werd een nieuwe molen opgetrokken, die maalvaardig bleef tot in de jaren ’50. Door zware stormen in 1959 en 1972 werd de molen zwaar beschadigd. In 1975 werd hij door de nieuwe eigenaar gerestaureerd en sinds 2017 is de molen omgevormd tot woonhuis en thans overweegt men om opnieuw een gevlucht (= een wiekenkruis) op de molen te plaatsen.

DSC_0055

Van de Prinsenmolen reden we naar de kleine dorpskern van Baaigem, waar de Sint-Bavokerk staat. Het is één van de oudste kerken van ons land. Althans een deel ervan. In een brief van de abt van de Sint-Baafsabdij van Gent uit het jaar 1020, werd deze Sint-Bavokerk reeds vermeld. Maar oorspronkelijk was de kerk, gebouwd in romaanse stijl, piepklein. In de 13e eeuw kreeg het schip nog een verlenging van ongeveer 6 meter en een nieuwe vroeggotische westgevel.
Omdat het kerkje echt te klein was bouwde men in 1911 rondom de bestaande kerk een nieuwe kerk in neogotische stijl. Men liet de oude en de nieuwe kerk als het ware samensmelten, wat vrij uniek was.

DSC_0048

Mijn vriend, die minder mobiel is, maakte op z’n dooie gemak een toertje rondom de kerk om alles grondig te bekijken, terwijl ik foto’s nam van de kerk en de pastorij op de achtergrond.

DSC_0046

DSC_0043

DSC_0045

Helaas was de kerk gesloten. Voor foto’s van het interieur van de kerk zullen we dus op een andere keer moeten terug gaan.
Langs de oevers van de Schelde reden we dan maar terug huiswaarts.

DSC_0061

DSC_0060

De Rooigemsebeekvallei.

person-145208_960_720De Rooigemsebeekvallei ~ een hele mond vol ~ is de benaming van een natuur- en landbouwgebied dat zich uitstrekt aan de rand van de Vlaamse Ardennen, van Oudenaarde tot de gemeente Kruisem, zoals die heet sinds de nieuwe fusie (vroeger Kruishoutem). Een deel van de vallei wordt beheerd door Natuurpunt en is erkend als natuurreservaat.
Deze foto’s zijn genomen in het glooiend landschap van Wannegem-Lede, op een zonnige winterzondag,  langs de bewegwijzerde wandelroute die doorheen deze vallei loopt.

DSC_0086

DSC_0052

 

DSC_0077

Down memory lane. (2/2)

Het was een zonnige winterzondag, toen ik samen met mijn goede vriend door het platteland reed in de mooie Scheldestreek, ten zuiden van Gent. Voor mijn vriend was het een trip down memory lane, ter nagedachtenis aan zijn overleden vader.
De lucht was helderblauw toen we bij dit prachtig kapelletje uit 1746 kwamen, dat helaas op slot was. Door het raampje konden we zien dat het binnenin ook mooi was.

dsc_0030

Het kapelletje staat vlakbij het hoevetje dat zich achter een haag verstopte.  Het was ooit het huis van de grootouders van mijn vriend, waar hij als kind opgroeide. Deze plaats bracht heel wat herinneringen naar boven bij m’n vriend. Hier kreeg hij het emotioneel even moeilijk.

dsc_0031

Na een tijdje reden we verder langs de mooie Scheldemeersen. Een streek die m’n vriend op z’n duimpje kent. Op het wateroppervlak van de vele beekjes die hier stromen lag een pelletje ijs. In de schaduw geraakte de temperatuur dan ook amper boven het vriespunt.

dsc_0036

dsc_0044

Ook een oude arm van de Schelde, gelegen aan het Doornhammetje in Zevergem, was met een dun laagje ijs bedekt. Het was onze bedoeling om in het Doornhammetje een koffie te gaan drinken, maar er was blijkbaar iets te doen en het was er een drukte van jewelste. Dus reden we maar meteen verder.

dsc_0039

Ondertussen werd het later in de namiddag en zakte de zon alsmaar dieper weg achter de horizon. We reden langs de Schelde terug in de richting van het dorp Eke.

dsc_0048b

dsc_0050

In een plaatselijke taverne aldaar verwarmden we ons met een hapje en een drankje en kaarten we nog lang na.
Het was een mooie dag geweest.