Het brugje aan de dijk.

Aan de oevers van de Oude Leie in Astene ligt de pittoreske Maaigemdijk. Van de wegel die langs de dijk loopt wordt gretig gebruik gemaakt door menig fietser en wandelaar. Sinds mensenheugenis is er tussen de Leieoever en de dijk een brugje. Reeds in 1904 vereeuwigde de vermaarde impressionistische kunstschilder Emile Claus het brugje op het canvas.
Maar nu, anno 2018, wordt er geklaagd over het brugje. Het brugje is te steil. Het morrend volk heeft niet helemaal ongelijk. Het brugje is ook behoorlijk steil. Zelf heb ik er heel wat moeite mee om het brugje op te klauteren, wat voor een deel ook te wijten is aan de slechte toestand van mijn rug. Telkens moet ik even op de tanden bijten en een krachtige inspanning leveren, maar meestal lukt het mij wel om bovenop het brugje te geraken.
Voor (nog) oudere of minder geoefende personen, of mensen in een rolstoel, is dit brugje echter een onoverkomelijk obstakel. Zij willen dat het brugje wordt vervangen door een nieuwe, vlakke brug.
Dat doet dan weer de mensen steigeren die zich bezig houden met het in stand houden van beschermde landschappen. Volgens hen hoort het oude brugje bij de Maaigemdijk, zoals een schuimkraag bij een frisse pint bier en mag er niet aan getornd worden.
In deze kwestie staan de twee belangengroepen dus lijnrecht tegenover elkaar. Maar geen nood, het stadsbestuur heeft er iets op gevonden. Men zal het bestaande brugje laten zoals het is en een eindje verderop een nieuw en vlak brugje bouwen. Via een klein ommetje zal men daar dan de Oude Leie kunnen oversteken.
Zo zie je maar weer, om mensen dichter bij elkaar te brengen moet men al eens een extra brugje bouwen.

claus-elms

Emile Claus – Olmen langs het water (1904)

Advertenties

Op dreef.

Het heeft even geduurd, maar stilaan wordt het lente.
Gisterenvoormiddag scheen er hier alvast een zacht lentezonnetje, al verstopte datzelfde zonnetje zich in de namiddag alweer achter sombere regenwolken. Het gaat in het begin wat moeizaam, maar eenmaal de lente goed op dreef zal zijn, zal er geen houden meer aan zijn.
Bij mij is dat net zo, wanneer ik op wandel ga. 🙂

Dhoye.

Dhoye is een lange, landelijke straat met verschillende vertakkingen, die gedeeltelijk parallel loopt met de oude Leie. Oorspronkelijk was dit gebied bebouwd met pachthoven gesitueerd in de lage Leievallei. Reeds in de 15de eeuw was er sprake van grote hoeves die hier waren gevestigd.
Dhoye is nog steeds een landelijk gebied. Op een boogscheut van het stadcentrum van Deinze is Dhoye het enige, vrij uitgestrekte landbouwgebied binnen de stadsgrenzen.

DSC_0020 (2)

DSC_0017
In de Tweede Wereldoorlog voltrok zich in Dhoye, tijdens de nacht van 23 op 24 september 1943, een gruwelijke tragedie.
Dat onwaarschijnlijke verhaal kunnen jullie lezen op een nieuwe website, waar ik alle verhalen in verband met de Leiestreek voortaan samenbreng. Die website vinden jullie in het menu, rechts bovenaan op deze blog, onder de link “verhalen”, ofwel door hier te klikken.

DSC_0024