Lichtfront.

De “GoneWest-manifestaties” die van 2014 tot 2018 de Eerste Wereldoorlog herdachten, zijn intussen afgesloten. We waren erbij toen “Waterfront” op 29 juni aan onze kust werd georganiseerd. In de maand oktober van 2014 werd dat evenement reeds voorafgegaan door het “Lichtfront”. Mensen vormden toen een kilometers lange ketting in de Westhoek en brachten met brandende fakkels in de hand een vredesboodschap.
We waren er ook bij in 2014. Enkele foto’s van toen heb ik nog eens opgediept.

Lichtfront 021Lichtfront 020Lichtfront 024Lichtfront 032Lichtfront 036

Flanders Field American Cemetery.

Na nauwelijks twintig minuutjes stappen bereik je vanuit het bezoekerscentrum HIPPO.WAR in Waregem, het “Flanders Field American Cemetery”. Dit is de enige Amerikaanse begraafplaats van de Eerste Wereldoorlog in België.
368 gesneuvelde Amerikaanse soldaten vonden hier hun laatste rustplaats.
De begraafplaats is 2,4 hectare groot. Centraal staat een gedenkkapel waar binnenin de namen van de 43 Amerikaanse soldaten gebeiteld staan, wiens stoffelijke resten nooit zijn gevonden.

DSC_0038-horz

DSC_0036

Aan elke kant van het centrale vierkant liggen vier identieke delen met elk 92 graven. Op de vier verlengden van de diagonalen bevinden zich cirkelvormige inhammen waar telkens een urne staat, die telkens één van de vier Amerikaanse divisies, die in ons land gestreden hebben, symboliseren.
Verder is het park netjes en verzorgd aangelegd met mooie doorkijkjes en netjes gemaaide gazonnen.

DSC_0033

DSC_0045

DSC_0048

DSC_0049

Maar het meest merkwaardige vond ik het mooie huis dat men aan de ingang van de begraafplaats aantreft. Tot vorig jaar deed dit huis enkel dienst als woning voor de Amerikaanse beheerder van de begraafplaats. Maar sinds enkele maanden is er in de aanbouw van het huis ook een bezoekerscentrum gevestigd dat aansluit bij HIPPO.WAR.

DSC_0057

DSC_0054

Op 26 maart 2014 bezocht de toenmalige Amerikaanse president Barack Obama dit kerkhof, tijdens een officieel bezoek aan ons land. Het provinciestadje Waregem stond toen helemaal op z’n kop.

DSC_0062

 

11 november.

Het ereveld 1940 – 1945 op de Westerbegraafplaats in Gent is een plaats waar vele gesneuvelde soldaten en oud-strijders uit de Tweede wereldoorlog zijn begraven.

Op de Westerbegraafplaats hebben ook gesneuvelden uit de Eerste wereldoorlog een laatste rustplaats gekregen. Zo is er naast een Belgisch, ook een Frans, Italiaans, Brits en Russisch militair kerkhof.

Op deze herdenkingsdag zullen deze kerkhoven door heel wat mensen worden bezocht,

The Canadian road. (5/5)

Mijn vrouw en ik waren nog steeds op stap in de Westhoek en volgden daar de “Canadian road to Passchendaele”, een wandelroute in de voetsporen van de Canadese troepen die in 1917 vanuit Ieper een acht kilometer lange mars ondernamen naar Passendale, met als doel het door de Duitsers bezette dorp en de strategisch gelegen glooiende heuvels er omheen, in te nemen. De Canadezen deden er ruim 100 dagen over om deze hachelijke onderneming tot een goed einde te brengen. Onderweg verloren ze meer dan 16.000 manschappen.
Voor ons was de onderneming iets minder hachelijk. Wij waren intussen aan het laatste stuk van onze wandeling bezig, waar behalve de mooie vergezichten niet zo heel veel te zien was.

DSC_0048 - kopie

We kwamen nog wel voorbij een mooi kapelletje dat schijnbaar bij een klein hoevetje hoorde.

DSC_0121 - kopie

En zo kwamen wij uiteindelijk bij de parking aan van Tyne Cot Cemetery, de Britse militaire begraafplaats. Het vertrek- en eindpunt van onze wandeling.

DSC_0124 - kopie

Nu wij hier toch waren konden we natuurlijk niet nalaten om nog eens een bezoekje te brengen aan dit immense kerkhof. We gingen langs een achterpoortje naar binnen.

DSC_0002 - kopie

Bij het zien van deze duizenden grafzerken wordt een mens vanzelf een beetje stil en is elke verdere commentaar overbodig.

DSC_0010 - kopie

DSC_0015 - kopie

DSC_0007 - kopie

Aan heel wat grafzerken stonden rode en oranje-kleurige rozen.

DSC_0013 - kopie

De Westhoek, tussen Ploegsteert en Diksmuide ligt bezaaid met talrijke militaire begraafplaatsen, waarvan Tyne Cot Cemetery in Passendale één van de grootste en meest indrukwekkende is. Hier liggen ongeveer 11.500 soldaten begraven en in de muren omheen het kerkhof staan nog eens de namen gegrift van 35.000 soldaten wiens stoffelijk overschot nooit is teruggevonden. Op Tyne Cot Cemetery alleen al worden meer dan 46.000 gesneuvelden herdacht, waaronder een duizendtal Canadezen.


Komende maandag 31 juli zal het precies 100 jaar geleden zijn dat de slag bij Passendale begon, Een veldslag waaraan legereenheden van over de hele wereld deelnamen en waarbij in totaal 450.000 soldaten het leven lieten. Het is één van de bloedigste die ooit in Europa werd uitgevochten. Naar aanleiding daarvan hebben zondag en maandag enkele bijzondere evenementen plaats.

Op zondag 30 juli wordt er voor 400 speciale genodigden onder de Menenpoort in Ieper een bijzondere Last Post geblazen waarna er op de markt een unieke evocatie plaats vindt die het verhaal van de Eerste Wereldoorlog brengt, met bijzondere aandacht voor de slag bij Passendale. Er zijn liveoptredens van Britse militaire bands, muzikanten en acteurs. Een klank- en lichtspel en een spectaculaire projectie op de Lakenhalle zullen het hoogtepunt van de show vormen.
Op maandag 31 juli, de historische datum van de aanvang van de Slag bij Passendale, wordt er een officiële plechtigheid georganiseerd op het Tyne Cot Cemetery in Passendale.

Zelf zal ik er niet bij zijn. Maar zowel de Britse als de Belgische Royals zullen er wél zijn, alsook diverse hoogwaardigheidsbekleders. Maar geen nood voor wie er niet bij kan zijn : alles wordt in beeld gebracht door de BBC en zondagavond en maandag in Engeland, België en nog wat landen, rechtstreeks op de televisie uitgezonden.

AWM-E00833

 

 

The Canadian road. (4/5)

Gelukkig konden mijn vrouw en ik onder de bomen schuilen voor de regen. We waren net bij een oude spoorwegbedding aangekomen, toen een hevige plensbui ons staande hield. De bui was heftig, maar kort. Na amper vijf minuten hadden we het ergste al gehad. De wind deed meteen haar best om onze kleren terug droog te blazen.

DSC_0103 - kopie

Van zodra de bui was weggetrokken zetten we onze tocht verder langs de oude spoorwegbedding Roeselare-Ieper, die thans is omgebouwd tot een kaarsrecht fiets- en wandelpad dat ons doorheen een bebost gebied leidde.

DSC_0100 - kopie

In 1917 probeerden de Canadezen hier zo snel mogelijk de holle spoorweg in te nemen omdat deze een ideale beschutting bood tegen de mitrailleursnesten die zich in de omliggende versterkte hoeves bevonden.
De spoorweg innemen was echter geen gemakkelijke opdracht voor de Canadese battalions, want het was ook de Duitsers niet ontgaan dat deze spoorwegberm van strategisch belang was. De verovering van de spoorwegbedding werd fel bevochten en kostte alweer heel wat mensenlevens.

tekst13_clip_image006

Algauw waren we door het bebost gebied heen en kwamen we terug in een meer open vlakte, waar we de spoorwegbedding achter ons lieten. De regenplassen waren intussen alweer bijna opgedroogd.

DSC_0096 - kopie

We vervolgden onze weg langs een terrein waar kleine waterpoelen (restanten van vroegere bommenkraters) herinnerden aan de hevige gevechten die hier plaats vonden.

DSC_0107 - kopie

Zo kwamen we bij de Passendalestraat aan, waar we plots links een stropad tussen het koren moesten gaan volgen (zie ook foto bovenaan).

DSC_0112 - kopie

Het stropad leidde ons naar “Memorial monument voor het “85e Canadian Battalion”.

DSC_0113 - kopie

Op 30 oktober 1917 zette het 85 ste Canadese battalion, ook wel de Nova Scotia Highlanders genoemd, op deze heuvelrug de aanval in op de Duitse troepen. Het 85 ste battalion slaagde erin om de oostflank van deze heuvelrug te bezetten, terwijl andere Canadese battalions de zuidrand van Passendale innamen.

1b
De verliezen waren echter hoog. Op de eigenste plek waar wij nu stonden werden 391 jonge mannen meedogenloos neergemaaid. Ze stierven in miserabele omstandigheden, ver weg van huis en hun geliefden.
Honderd jaar geleden was de modder op deze velden om ons heen met bloed en menselijke resten doordrenkt.

DSC_0116 - kopie

We waren nu toe aan het laatste stuk van onze wandeling. Dat bleek nog een lastig stuk te zijn. Onze kuiten kregen enkele venijnige hellingen te verwerken.

DSC_0119 - kopie

Voor ons lag nog een lange kronkelende weg die ons terug naar Tyne Cot Cemetery zou leiden. Het leek alsof wij helemaal alleen onderweg waren. Hier was in de verste verte geen kat te zien. Laat staan een gevaarlijke hond.

DSC_0117 - kopie

(wordt vervolgd)

The Canadian road. (3/5)

Mijn vrouw en ik waren tijdens onze wandeling in de Westhoek aangekomen in het dorp Passendale.
Passendale is een begrip in de geschiedschrijving, omwille van de vreselijke slag om Passendale in 1917 waabij meer dan 450.000 soldaten omkwamen en die vanaf komend weekend op grootschalige wijze wordt herdacht (hierover later meer).
Passendale is natuurlijk ook bekend omwille van de kaasmakerijen die hier gevestigd zijn. Toch is Passendale slechts een onooglijk dorpje in West-Vlaanderen.
Op het plein tussen de kerk en het gemeentehuis staat een kanon als enige getuige van de gruwelijke oorlog die hier heeft gewoed.

DSC_0070 - kopie

De belangrijkste bezienswaardigheid in Passendale is de kerk. Niet omdat men vergeten is om er de kerstster af te nemen, maar wel omdat dit kerkje in 1917 zeer hachelijke momenten heeft beleefd.

DSC_0072 - kopie

Reeds in 1914 had zich een granaat in de kerktoren geboord, maar de twee daarop volgende jaren  bleef de kerk relatief gespaard. Tijdens het offensief van 1917 werd het kerkje echter onherroepelijk in puin geschoten. Op 6 november 1917 baanden de Canadezen zich een weg naar de kerk. Vervolgens dienden ze het achterliggend gebied in te nemen. In het kraterlandschap ondervonden ze echter hevige weerstand van Duitse sluipschutters. Aan de kerk alleen al werden 76 dode Duitsers geteld en honderden gesneuvelde Canadezen, die men ter plaatse moest begraven.

0f28031c8d827a5f1a940048b1d7a08a19825c6162f3d975aa87979973b92308

Na de oorlog werd de kerk herbouwd volgens een vooroorlogs ontwerp, waarbij de originele ijzerzandstenen uit de 11 de eeuw voor een deel konden worden her gebruikt.
Natuurlijk brachten wij een bezoekje aan het kerkje, waar net een fototentoonstelling liep met erg knappe foto’s die in de omgeving van Passendale werden genomen en verwezen naar het oorlogsverleden van deze streek.

DSC_0075 - kopie

Na ons bezoekje aan het kerkje zetten wij onze tocht verder. Het tweede deel van de wandellus zou ons naar meer plaatsen brengen langs de Canadian Road, waar destijds hevig strijd werd geleverd, om zo uiteindelijk terug te keren naar Tyne Cot Cemetery. Nauwelijks hadden we het dorp achter ons gelaten of we bevonden ons alweer tussen de akkers en landbouwvelden. Zo kwamen we onder meer langs een immens veld met groene kolen…

DSC_0090 - kopie.JPG

DSC_0092 - kopie

… en langs een schapenstal. In de verte merkten we ook nog een oude ast op (zie foto bovenaan).

DSC_0097 - kopie

Tot we uitkwamen bij de oude spoorwegbedding die vroeger van Roeselare naar Ieper liep, maar intussen al lang niet meer in gebruik is en werd omgevormd tot een provinciaal fiets- en wandelpad.

DSC_0099 - kopieb

We hadden de bui al een hele tijd zien hangen. Net op het ogenblik dat we bij de oude spoorwegbedding aankwamen was het zover : we kregen een stevige portie plensregen over ons heen.

DSC_0101 - kopie

(wordt vervolgd)

The Canadian road. (2/5)

Mijn echtgenote en ik wandelden op 20 juli de “Canadian road to Passchendaele”, een uitgestippelde wandelroute in de Westhoek. We volgden al een tijdje de Canadalaan, een lange weg die van Zonnebeke naar Passendale leidt, over een licht glooiend terrein.
Het hemel was zwaar bewolkt en er waaide een fikse wind, maar voorlopig bleef het droog en af en toe kregen we een streepje blauwe lucht te zien.

We bereikten de heuvelkam van Passendale. Om deze te veroveren trotseerde het Canadese legerkorps in oktober 1917 met buitengewone moed en volharding de vijand die hen vanuit allerlei verschansingen hier zwaar onder vuur nam. De Canadezen rukten op in gruwelijke omstandigheden, soms tot aan het middel in de modder en betaalden een zware tol, met duizenden doden en gewonden, om de bijna onmogelijke opdracht van het Britse opperbevel te volbrengen.


Nu, honderd jaar later, ligt de heuvelkam er vredig bij.

DSC_0045 - kopie

Achter de bomen op de heuvel liggen nog steeds bommenkraters, die nu een poel vormen waardoor dit terrein is uitgegroeid tot een mooi natuurgebied.

DSC_0052 - kopie

Vanop de heuvel waarop we ons nu bevonden konden we in de verte het dorp Passendale zien liggen. Maar voor we daar aankwamen moesten we eerst nog voorbij een klein park,

DSC_0057 - kopie

Het park was aangelegd rondom een Canadees monument, precies op de plaats waar vroeger een boerderij (Crest Farm) stond. De boerderij lag op 29 oktober 1917, de dag waarop de “Slag om Passendale” begon, achter één van Duitslands hoofdlinies. Het monument herdenkt de zware verliezen van het Canadese leger tijdens hun opmars vanuit Ieper. Het duurde tien lange dagen vooraleer de Canadese Divisie de Sint-Audomaruskerk van Passendale kon bereiken, die men van hieraf kan zien staan (zie ook foto bovenaan).
Deze Canadese gedenksteen is een kubusvormige monoliet, bestaande uit wit graniet afkomstig uit Québec. 

DSC_0059 - kopie

We doolden nog wat omheen het herdenkingsparkje…

DSC_0063 - kopie

… en stevenden toen recht op de dorpskern van Passendale af.

DSC_0065 - kopie

(wordt vervolgd)