De koers bij ons.

Het wielerseizoen is intussen alweer volop aan de gang. In de stad waar ik woon werd “de koers” altijd al hoog in het vaandel gedragen. Nu nog steeds zijn het hoogdagen wanneer een wielerwedstrijd onze stad aandoet. Zo gaat vandaag in Deinze “Nokere Koerse” van start. En op 31 maart wordt bij ons op de markt het startschot gegeven voor Gent-Wevelgem. Beide evenementen zullen alweer heel wat volk op de been brengen.

Dat was vroeger niet anders. Daarvan getuigen heel wat foto’s over de wielersport die in het stads- en museumarchief van Deinze terug te vinden zijn.
De foto bovenaan dit logje dateert van 1935 en werd genomen op de markt van Deinze, net voor de start van een belangrijke wielerwedstrijd. Vooraan in het midden, tussen de renners, staat de toenmalige burgemeester Jozef Van Risseghem. Na de tweede wereldoorlog werd hij afgezet als burgemeester wegens vermeende collaboratie met de Duitse bezetter, maar in 1954 werd hij in ere hersteld en opnieuw burgemeester van onze stad.
De renners op de foto zijn van links naar rechts : Marel Kint, Albert Hendricks, Gustaaf Daneels en Jules Lowie. Deze laatste zou later Parijs-Nice winnen en deed het ook erg goed in de Ronde van Frankrijk, maar stierf reeds op 46-jarige leeftijd.

thumb.Lucien_Buysse_2Nog langer geleden, hadden we onze eigen wielerheld Lucien Buysse die in 1926 de Ronde van Frankrijk won en wiens nagedachtenis nog steeds in eer wordt gehouden. Lucien Buysse was overigens een oom van mijn moeder en in die hoedanigheid heb ik hem nog persoonlijk gekend.

 

 

 

 

Deze foto toont de markt in Deinze in 1937, tijdens het Belgisch kampioenschap wielrennen.

belgisch kampioenschap 1937

De foto hieronder werd genomen in 1947, toen het Deinse sportkomiteit de Italiaanse wielrenner Gino Bartali ontving op het stadhuis. Gino Bartali was niet zomaar de eerste de beste wielrenner. Hij won tweemaal de Ronde van Frankrijk (in 1938 en in 1948) en éénmaal de Giro in 1946 en behaalde tijdens z’n loopbaan 168 overwinningen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog bood Bartali in het geheim hulp aan Joodse onderduikers, die zich schuil hielden in een klooster in Assisi. Volgens de Italiaanse staat was hij betrokken bij de redding van 800 Joden. Hij werd door de Duitsers opgepakt en drie maanden verhoord en gemarteld maar uiteindelijk weer vrijgelaten, zonder dat de wielrenner zijn geheim had prijs gegeven. Hij kreeg hiervoor een hoge Italiaanse onderscheiding.
Na zijn wielerloopbaan produceerde Bartali de Bartali-motorfietsen. Hij stierf in 2000 op 85-jarige leeftijd.

Bartali - Fo 4007

Alle originele foto’s komen uit de collectie van het Museum van Deinze en de Leiestreek (Mudel) en zijn digitaal ook te zien op www.erfgoedinzicht.be

Fotografen van weleer.

Op de foto hierboven zien we de winkel van fotograaf Gustaef Claerhout. De foto werd genomen ca. 1910 door Gustaef Claerhout zelf. De winkel, die hij had overgenomen van zijn schoonbroer en samen met zijn tweede vrouw Louise Lecluyse uitbaatte, was gevestigd in de Tolpoortstraat in Deinze. 
Voor de winkel poseren enkele mannen en een stier. De man links was Jules Daems, zoon van zijdewever Corneel Daems (die ooit een portret van koning Leopold I in zijde weefde). Jules Daems was een begaafd muzikant en componist. Hij was de eerste directeur van de muziekacademie in Deinze. 
Naast de stier staan landbouwer Remi Dobbelaere en veehandelaar Remi De Smet. Het kereltje uiterst rechts kreeg later de bijnaam “Jules Quick”.
De naam van de stier is onbekend, maar aangezien men perse een foto van de stier wou, moet het een bijzonder dier zijn geweest.

Na Gustaef nam zoon Abel de fotozaak over. Dankzij deze vader en zoon zijn veel beelden van Deinze en portretten van Deinzenaars bewaard gebleven.

Morgen, 5 december is het de internationale dag van de vrijwilliger. Laat het nu deze week net drie jaar geleden zijn dat ik begon als vrijwilliger in het museum van Deinze. Samen met een collega hou ik mij daar bezig met het digitaliseren en inventariseren van het fotoarchief.

DSC_0066b

Het museum beschikt over een immense verzameling analoge foto’s, gemaakt tussen pakweg 1850 en 2000. Foto’s die als het ware 150 jaar geschiedenis van onze stad tot leven brengen. De foto’s worden ingescand en er wordt van iedere foto een digitale fiche aangelegd waarop alle gegevens worden vermeld die we er omtrent kunnen vinden, zoals bij de foto bovenaan dit logje. We proberen er telkens ook enige duiding aan toe te voegen.
De gegevens verschijnen eveneens op de website erfgoedinzicht.be, waar zowat alle gegevens van alle voorwerpen uit alle musea van België worden bijeen gebracht.

Het verzamelen van al die informatie vergt heel wat werk. Het is informatie die je meestal bij Google of Wikipedia niet kan vinden. Gelukkig beschikken we in het museum over een bibliotheek vol met naslagwerken en archiefmateriaal, waarin we heel wat info kunnen terugvinden. Het is een monnikenwerk van lange adem. Vrijwilligers zijn de monniken van deze tijd. 🙂

IVD2018_header-website

11 november.

Vandaag, op elf november om elf uur, is het exact honderd jaar geleden dat de wapenstilstand werd ondertekend en dat er einde kwam aan de gruwelijke Eerste Wereldoorlog.
Hierboven staat een foto die kort na de oorlog werd genomen (ca. 1920). Het is een foto uit mijn verzameling familiefoto’s uit lang vervlogen tijden. Op de foto zien we een bijeenkomst van een groep mannen die in die Eerste Wereldoorlog hebben gestreden of krijgsgevangen waren genomen. Eén van hen, de man met de iets te grote pet op (zie pijltje), is mijn grootvader.

Hieronder nog twee foto’s van mijn grootvader, genomen in augustus 1915 ergens aan het front.

grootvader 3 - kopie

 

grootvader 4 - kopie

flowers-2755297_960_720

(Meer oude foto’s uit mijn verzameling kan men bekijken door hiernaast in de linkerkolom te klikken op “Familiealbum”).

Herbestemming.

In het “Ommegangstraatje” in onze stad tref je de gebouwen aan van de firma TORCK. Tenminste, wat er nog van over blijft.
Van de fabriek, waar sinds 1887 wereldvermaarde kinderwagens, poppenwagens en trapauto’s werden gemaakt, blijft nog slechts een bouwval over. De firma telde op zijn hoogtepunt duizend werknemers en had vestigingen in Rotterdam en Keulen. Maar vooral door de concurrentie uit de lage-loon landen, kon het bedrijf het niet meer redden en ging in 1971 failliet. De gebouwen en terreinen werden daarna nog gebruikt als opslagplaats door de speelgoedhandel Beeusaert. Maar na verloop van tijd hielden ook zij het voor bekeken.

NaamloosDirectie- en kaderleden van de firma Torck anno 1922.
Vooraan zitten (v.l.n.r.) : George Torck, Robert Torck, Emile Torck, vennoot Paul Hautekeete, Victor Torck en Charles Drubbel.
Zittend op de grond : Christiane Torck.

Onderstaande foto’s maakte ik tien jaar geleden, in 2008, toen de gebouwen al in erbarmelijke toestand verkeerden.
Sindsdien staan de magazijnen verder te verkommeren.

DSC_1910DSC_1916DSC_1921Intussen zijn er plannen voor een herbestemming voor deze site. Alle gebouwen zullen met de grond gelijk gemaakt worden en de hele omgeving zal worden omgevormd tot een woon- en leefsite. Nadat de gebouwen van de firma Periclès reeds tegen de vlakte gingen, zal opnieuw een stukje industriële geschiedenis van onze stad voorgoed verdwijnen.
Een aantal van de kinderwagens en trapauto’s die destijds door de firma Torck werd vervaardigd, zijn nog te bezichtigen in de erfgoedafdeling van het Museum van Deinze en de Leiestreek.

Torck_-_Deinze_-_Belgium