Metafloristiek.

We blijven nog even in het Museum voor Schone Kunsten in Gent, waar een bijzonder tijdelijk werk ieder’s aandacht trekt : Metafloristiek.
De Zwitserse kunstenaars Gerda Steiner (1967) en Jörg Lenzlinger (1964) staan vooral bekend voor hun grandioze installaties, waarin ze planten, takken en voorwerpen met elkaar verweven. Ze maken denkbeeldige natuurlandschappen waar het lijkt alsof alle onderdelen op een volstrekt organische manier met elkaar vergroeid zijn.

Ook in het MSK hebben de kunstenaars zo’n denkbeeldig landschap gecreëerd. Met deze installatie tasten de kunstenaars de grenzen af tussen droom en werkelijkheid. Een web van metalen draden, takken en moeilijk te definiëren voorwerpen zijn met elkaar verbonden.
Het is als een onder een microscoop uitvergroot plasma waar je als bezoeker doorheen wandelt. Ideaal om, zo aan het einde van het jaar, even weg te dromen in een onbestaande wereld.

Bron : www.mskgent.be

DSC_0079

DSC_0078

DSC_0082

DSC_0083

DSC_0085

DSC_0086

DSC_0087

DSC_0088

DSC_0091

DSC_0081

DSC_0074

Schone kunsten. (3/3)

Mijn vriend en ik zijn er niet in geslaagd zijn om het hele Museum van Schone Kunsten in Gent op één namiddag te bekijken. We waren heel wat tijd verloren bij het aanschouwen van de restauratiewerken aan het “Lam Gods”. En er waren daarna nog zoveel schone kunsten te zien in het museum.
Restaureren was niet wat de jonge studentin aan het doen was in één van de volgende zalen waar we kwamen. Het meisje was het werk “De lezing” van Théo van Rijsselberghe uit 1903 aan het kopiëren. Ze deed dat als eindwerk voor haar studies in de plastische kunsten. En het moet gezegd, ze deed dat ongelooflijk goed.

DSC_0051

DSC_0069

Zo kwamen we in de grote zalen waar een enorme collectie  schilderkunst is bijeen gebracht.

DSC_0064

Indrukwekkend om al die prachtige en bekende schilderijen naast elkaar te zien hangen. Maar onmogelijk om bij ieder schilderij stil te blijven staan.

DSC_0065

DSC_0066

DSC_0061

Dit verslagje toont uiteraard maar een fractie van alle kunstschatten die in het MSK te zien zijn. We hebben ons voorgenomen, mijn vriend en ik, om volgend jaar zeker nog eens terug te keren.
Om te besluiten nog een blik op “De fontein der geknielden” van Georges Minne. In het MSK staat het origineel model in gips uit 1898. De bronzen groepen die men in het stadscentrum van Gent (ter hoogte van het Belfort) en in de tuin van het parlementsgebouw te Brussel aantreft, zijn replieken uit de jaren dertig van vorige eeuw, die door Minne zelf zijn vervaardigd.

DSC_0053

 

Schone kunsten. (2/3)

Na ons bezoek aan de restauratiezaal van het “Lam Gods” zetten mijn vriend en ik ons bezoek aan het Museum voor Schone Kunsten in Gent verder.
We kwamen in een mooie ronde koepelzaal waar beelden stonden opgesteld van Franse en Waalse beeldhouwers uit de 19e en begin 20e eeuw, zoals Paul de Vigne en Hippolyte Le Roy.

DSC_0039

Paul de Vigne

Het indrukwekkend bas-reliëf aan de muur, van de hand van Jef Lambeaux, kreeg ik amper of de foto.

DSC_0043

Let op het hagedisje links onderaan dit beeld van Antoine-Felix Bouré.

DSC_0033

Er was deze “Venusberg”, een erotisch getinte beeldengroep van Égide Rombaux.

DSC_0034

Maar mijn vriend had meer oog voor de schoonheid van de schilderkunst. Van de “Baadster” van William Bouguereau kon hij z’n ogen niet afhouden.

DSC_0048

In een aanpalende cirkelvormige zaal ~ men zou het een balkonzaal kunnen noemen ~ staat een kolossale gebeeldhouwde kop van ruim anderhalve meter hoog. Het werk uit 1910 is van de hand van Auguste Rodin (die onder meer ook “De denker” beeldhouwde).
Verderop aan de muur was ook nog werk te zien van Luc Tuymans. Ik ben niet naderbij gaan kijken omdat ik het zo niet heb voor Tuymans, noch voor z’n werk, noch voor de man zelf.

DSC_0041

Aan de andere kant waren prachtige beelden te bewonderen van Constantin Meunier. Bij Belgen van een ietwat oudere generatie is hij vooral bekend van de mijnwerkerskop op het koperen halve frankje van vroeger, dat hij heeft ontworpen.
De verloren zoon” en “De Steenbreker” zijn twee van zijn bekende werken die hier tentoon gesteld zijn.

Constantin Meunier

Constantin Meunier 2

Ons bezoek aan het museum was nog niet afgerond. We waren nog niet eens halfweg. We kregen stilaan door dat niet ons niet meer zou lukken om diezelfde namiddag nog het hele museum te bekijken.

Schone kunsten. (1/3)

DSC_0027

Deze week bracht ik, samen met mijn vriend en collega vrijwilliger Manu, een bezoek aan het Museum voor Schone Kunsten in Gent. Mijn vriend is een deskundige in de kunstgeschiedenis, maar heeft een handicap aan de benen, waardoor een museumbezoek voor hem niet evident is. Bij het stappen moet hij zich behelpen met een rollator. Dat heeft ook zijn voordeel : doordat ik een persoon met een fysieke beperking begeleidde en doordat we allebei zelf in een museum onze diensten verlenen, moesten wij aan de kassa nauwelijks iets betalen.
In het kielzog van een groep dames betraden we het museum.

DSC_0072

In sommige zalen van het museum mag men fotograferen, weliswaar zonder gebruik te maken van flitslicht. Flitslicht is overigens taboe in alle musea.

DSC_0020

Aanvankelijk liepen we een beetje doelloos rond in het museum en stonden we even stil bij een mooi beeldhouwwerk van een Russisch kunstenaar wiens naam ik al lang vergeten ben.

DSC_0028

We kwamen in een zaal terecht waar prachtige werken van kunstenaars uit de Latemse School verzameld waren.

DSC_0024

Maar we besloten om wat meer structuur in ons bezoek te stoppen en eerst de zalen aan te doen waar de Vlaamse primitieven en middeleeuwse kunst in het algemeen, te bewonderen waren.

DSC_0023

Daar bleven we vooral wat langer stilstaan bij het meesterwerk “De kruisdraging” van Jheronimus (Jeroen) Bosch (ca. 1510 – 1530)

DSC_0021

Hierna bezochten we de zaal waar men bezig is met de restauratie van “Het Lam Gods” van de gebroeders Van Eyck. Van achter een glazen wand kan men daar de restaurateurs live aan het werk zien. Het is uitermate boeiend om deze mensen in uiterste concentratie bezig te zien.
In die ruimte mag er echter niet worden gefotografeerd en daarvan kan ik dus geen foto’s laten zien. Een klein idee over hoe het eraan toe gaat bij de restauratie van dit meest kostbare en beroemdste erfgoed van Vlaanderen, krijg je door op deze LINK te klikken. Daar vind je onder meer nog een andere link “closer to Van Eyck”, waar je de restauratie aan het schilderij uit de 15e eeuw in zeer hoge resolutie kan bekijken.

Maar er was natuurlijk nog veel meer te zien in dit museum. Volgende week ga ik verder met dit verslagje over ons bezoek aan de “Schone Kunsten”  in Gent.

Trapautootjes.

Bij kinderen van welgestelde ouders bracht Sinterklaas honderd jaar geleden al eens een trapautootje. Ik snap niet hoe de brave man en zijn roetzwarte vriend erin slaagden om die dingen ongeschonden door de schouw te krijgen.
Hoe dan ook, de trapautootjes werden niet gemaakt in Spanje, maar wel bij de firma Torck-Beeusaert in Deinze. Enkele van de zeldzame autootjes die er nog resten, zijn te bewonderen in het Museum van Deinze en de Leiestreek (Mudel).
Sommige kinderen, die in het museum op bezoek zijn, willen dolgraag een keertje met één van die karretjes rijden. Helaas, ernaar kijken mag, ermee rijden niet.
Tenzij Sinterklaas vandaag een uitzondering zou maken… ?

DSC_0001 (2)

DSC_0002 (2)

Fotografen van weleer.

Op de foto hierboven zien we de winkel van fotograaf Gustaef Claerhout. De foto werd genomen ca. 1910 door Gustaef Claerhout zelf. De winkel, die hij had overgenomen van zijn schoonbroer en samen met zijn tweede vrouw Louise Lecluyse uitbaatte, was gevestigd in de Tolpoortstraat in Deinze. 
Voor de winkel poseren enkele mannen en een stier. De man links was Jules Daems, zoon van zijdewever Corneel Daems (die ooit een portret van koning Leopold I in zijde weefde). Jules Daems was een begaafd muzikant en componist. Hij was de eerste directeur van de muziekacademie in Deinze. 
Naast de stier staan landbouwer Remi Dobbelaere en veehandelaar Remi De Smet. Het kereltje uiterst rechts kreeg later de bijnaam “Jules Quick”.
De naam van de stier is onbekend, maar aangezien men perse een foto van de stier wou, moet het een bijzonder dier zijn geweest.

Na Gustaef nam zoon Abel de fotozaak over. Dankzij deze vader en zoon zijn veel beelden van Deinze en portretten van Deinzenaars bewaard gebleven.

Morgen, 5 december is het de internationale dag van de vrijwilliger. Laat het nu deze week net drie jaar geleden zijn dat ik begon als vrijwilliger in het museum van Deinze. Samen met een collega hou ik mij daar bezig met het digitaliseren en inventariseren van het fotoarchief.

DSC_0066b

Het museum beschikt over een immense verzameling analoge foto’s, gemaakt tussen pakweg 1850 en 2000. Foto’s die als het ware 150 jaar geschiedenis van onze stad tot leven brengen. De foto’s worden ingescand en er wordt van iedere foto een digitale fiche aangelegd waarop alle gegevens worden vermeld die we er omtrent kunnen vinden, zoals bij de foto bovenaan dit logje. We proberen er telkens ook enige duiding aan toe te voegen.
De gegevens verschijnen eveneens op de website erfgoedinzicht.be, waar zowat alle gegevens van alle voorwerpen uit alle musea van België worden bijeen gebracht.

Het verzamelen van al die informatie vergt heel wat werk. Het is informatie die je meestal bij Google of Wikipedia niet kan vinden. Gelukkig beschikken we in het museum over een bibliotheek vol met naslagwerken en archiefmateriaal, waarin we heel wat info kunnen terugvinden. Het is een monnikenwerk van lange adem. Vrijwilligers zijn de monniken van deze tijd. 🙂

IVD2018_header-website

De nieuwe morgen.

Graag maak ik nog een keertje reclame voor het museum van Deinze en de Leiestreek (Mudel), waar ik als vrijwilliger werk. Men kan er vanaf 20 oktober gaan kijken naar een nieuwe, boeiende tentoonstelling, onder de titel “de nieuwe morgen”. Curator Piet Boyens bracht er zestig meesterwerken van de Belgische kunst tussen 1890 en 1930 bijeen, aangevuld met werken uit de eigen collectie van het museum.
De tentoonstelling is opgedeeld in de drie meest relevante stijlfasen die aan de kunst uit die periode haar gezicht hebben gegeven : het impressionisme, het symbolisme en het expressionisme. Kunststromingen die honderd jaar geleden volop in beweging waren.
“De nieuwe morgen” toont werk van o.m. Gustave en Leon De Smet, Constant Permeke, James Ensor, Albert Saverys, Léon Spilliaert, Jean Brusselmans, Frits Van den Berghe, Gustave van de Woestyne, Valerius De Saedeleer, Emile Claus, Rik Wouters, Georges Minne en nog heel wat meer grote kunstenaars uit die tijd.
Deze tentoonstelling loopt nog tot 27 januari 2019 en is een “must see” voor iedere kunstliefhebber.

10308