Belegerd. (2)

Terwijl ik dit schrijf vliegen voortdurend ronkende helikopters over het huis die me doen daveren op m’n stoel. Onze stad is nog steeds belegerd door het 11e bataljon Genie van het Belgisch leger. Deze morgen is hier amper twee kilometer vandaan een vliegtuig gecrasht. Niet echt, enkel denkbeeldig. Niettemin is er een complete reddingsoperatie op touw gezet. Seeking-helikopters vliegen af en aan en ambulance-voertuigen van het leger rijden over en weer.
Gisteren was er een immense overstroming in deelgemeente Astene. Ook niet echt, maar denkbeeldig. Maar toch werden ongeveer 550 mensen er met helikopters geëvacueerd.
De rubberbootjes snelden ter plaatse om de slachtoffers te gaan ophalen.

DSC_0001

Na verloop van tijd waren ze er terug met de eerste geëvacueerden.

DSC_0048

DSC_0049

DSC_0005

Alle slachtoffers werden aan land gebracht …

DSC_0052

DSC_0057

DSC_0061

… en vervolgens in vrachtwagens geladen en afgevoerd.

DSC_0063

Ik weet niet waar ze de ongelukkigen naartoe hebben gebracht. Intussen bleven helikopters verder boven de stad cirkelen.

DSC_0030

DSC_0043

Er waren ook al tanks gesignaleerd in de centrumstraten, maar ik was te laat om er foto’s van te nemen. Tja, als oorlogsverslaggever heb ik nog een en ander te leren. Ik ben dan maar een fotootje gaan lenen bij een collega van Het Laatste Nieuws

763

Bovenop het dienstencentrum van de stad hebben soldaten kabels gespannen. De militaire oefeningen gaan nog de hele week verder.
Eén ding is zeker : als rampen of tegenspoed onze stad zouden treffen of als de Russen, Chinezen, Amerikanen of wie dan ook, het ooit in hun hoofd zouden halen om onze stad aan te vallen, wij zijn er klaar voor. 😉

DSC_0080

Belegerd.

Deinze, de stad waar ik woon, is deze week een belegerde stad. Het 11e bataljon Genie van het Belgisch leger is er neergestreken voor een grootscheepse militaire oefening. Allerlei rampenscenario’s worden gedurende de hele week levensecht geënsceneerd in en rondom de stad.
Kortom, deze week lijkt Deinze wel oorlogsgebied.
Het begon al op maandag toen diverse legervoertuigen het museum, waar ik op dat ogenblik aan het werk was, voorbij reden. Natuurlijk ging ik buiten een kijkje nemen. En ik graaide meteen een fototoestel mee.

DSC_0015

DSC_0019

DSC_0028

De weg van het museum naar de Brielmeersen was versperd.

DSC_0013

Militaire helikopters cirkelden boven het gebouw van het museum.

DSC_0027

DSC_0038

Op de Leie patrouilleerde vervaarlijk uitziende soldaten in rubberboten.

DSC_0006

DSC_0068

DSC_0004

DSC_0070

DSC_0079

Morgen nog meer foto’s vanuit een belegerde stad.

11 november.

Vandaag, op elf november om elf uur, is het exact honderd jaar geleden dat de wapenstilstand werd ondertekend en dat er einde kwam aan de gruwelijke Eerste Wereldoorlog.
Hierboven staat een foto die kort na de oorlog werd genomen (ca. 1920). Het is een foto uit mijn verzameling familiefoto’s uit lang vervlogen tijden. Op de foto zien we een bijeenkomst van een groep mannen die in die Eerste Wereldoorlog hebben gestreden of krijgsgevangen waren genomen. Eén van hen, de man met de iets te grote pet op (zie pijltje), is mijn grootvader.

Hieronder nog twee foto’s van mijn grootvader, genomen in augustus 1915 ergens aan het front.

grootvader 3 - kopie

 

grootvader 4 - kopie

flowers-2755297_960_720

(Meer oude foto’s uit mijn verzameling kan men bekijken door hiernaast in de linkerkolom te klikken op “Familiealbum”).

Het laatste offensief.

Bijna honderd jaar geleden, op 11 november 1918, werd de wapenstilstand ondertekend en was de Eerste Wereldoorlog afgelopen. Maar in de maand daarvoor werd nog hevig strijd geleverd. In België kreeg de Leiestreek het toen hard te verduren. Net zoals daarvoor aan het Ijzerfront, dreigde de oorlog aan de Leie helemaal vast te geraken. Van halfweg oktober tot 11 november 1918 haalde het oorlogsgeweld nog eens verwoestend uit en nog talrijke mensen verloren aan het einde van de oorlog het leven.
Ik heb geprobeerd om het verhaal over wat er zich tijdens dat laatste offensief zoal heeft afgespeeld in onze contreien, bondig na te vertellen op mijn omfloerste verhalensite. Geïnteresseerden komen daar het snelst door HIER te klikken.

DSC_0027 - kopie - kopie

De bende ‘Van Hoe en Verstuyft’.

In Bachte-Maria-Leerne, langs de Meirebeekstraat ligt, ietwat verscholen tussen de akkers en de Leiemeersen, de hoeve Robyt. Deze hoeve werd op 27 maart 1919 overvallen door een zeer gewelddadige roversbende. Daarbij werd boerin Marie Verleyen doodgeschoten.

DSC_0003

Dit was niet het enige misdrijf dat de beruchte bende, die bekend stond onder de naam “de bende Van Hoe en Verstuyft”, op hun kerfstok hadden. Deze bende pleegde 36 overvallen tussen 1918 en 1920. Ze opereerden tussen Brugge en Gent en gingen bij hun raids zeer brutaal te werk. Het buitensporig geweld dat ze gebruikten zorgde voor een golf van angst in Vlaanderen.
Politie en gerecht, die toen amper georganiseerd waren, stonden aanvankelijk machteloos. Vlaanderen leek kort na de Eerste Wereldoorlog een beetje op de “Far West”.
Het waargebeurde “cowboy-verhaal” over de bende ~ hoe het zover is kunnen komen en hoe het is afgelopen ~ heb ik naverteld op mijn omfloerste verhalen-site. Geïnteresseerden kunnen het verhaal het snelst vinden door HIER te klikken.

DSC_0006b

De Genie aan het werk.

Er waren vorige week alweer soldaten aan de Leie. Echte deze keer, meer bepaald de 11de compagnie Genietroepen uit Burcht. De soldaten waren niet zomaar aan de Leie, ze hadden er een taak te vervullen.
Zes jaar geleden werd de geklasseerde Pontbrug over de Leie, in de gemeente Drongen, afgesloten voor alle verkeer. De brug moest worden hersteld van betonrot. Omdat het een hele tijd kon duren voor de brug terug in gebruik kon worden genomen, heeft men toen een noodbrug aangelegd, een beetje verder op de Leie. Het betrof een  zogenaamde Baileybrug. Dit type brug wordt sinds de Tweede Wereldoorlog gebruikt door militairen om op een snelle manier een rivier over te steken.  Het voordeel van zo’n brug is dat ze sterk is, maar toch relatief snel een eenvoudig in mekaar kan worden gestoken.

Nu, zes jaar later, is de Pontbrug in Drongen eindelijk hersteld. Sinds vorige week mag iedereen terug over de brug en dat betekent dat de militaire noodbrug mocht worden afgebroken. Daarom dus waren de soldaten aan de Leie.
Vorige week dinsdag, ging ik er in de late namiddag een kijkje nemen. Maar ik bleef een beetje op afstand want ik wou de dappere soldaten niet storen tijdens hun noeste arbeid.

DSC_0003

DSC_0004

DSC_0007

De bodem van de noodbrug was intussen al helemaal verdwenen.

DSC_0014

En de oude Pontbrug, recht tegenover de abdij van Drongen, ligt er weer bij alsof er niets is gebeurd.

DSC_0006

DSC_0015

De tocht van 1918. (5/5)

1918De bevrijdingstocht ter herdenking van het eindoffensief van de Eerste Wereldoorlog, was begonnen in het West-Vlaamse Lo-Reninge en zou na ongeveer 140 kilometer eindigen in Deinze. Het was een karavaan van 150 deelnemers, allen in het tenue van 1918, aangevuld met 50 paarden en een historisch wapen- en wagenpark met artilleriestukken, veldkeukens, ambulances, staf- en logistieke wagens.

Er verschenen op het internet intussen reeds tientallen foto’s van de optocht. Om het verhaal een beetje beknopter te houden, heb ik dit verslag met één deeltje ingekort. In dit laatste deeltje dus, nog een impressie van de militaire parade aan de hand van mijn eigen foto’s.
De militaire colonne trok over de brug van het Schipdonkkanaal in de richting van Ooidonk, om daarna door te marcheren naar Deinze, waar op de Markt de tocht van 1918 eindigde.

DSC_0184

DSC_0186

DSC_0216

DSC_0029

DSC_0171

DSC_0176

DSC_0203

DSC_0205

DSC_0207

DSC_0214

DSC_0212

DSC_0201

DSC_0181

Op de markt van Deinze nam ik geen foto’s meer, omdat daar veel te veel enthousiaste toeschouwers in de weg stonden. Maar ik wil deze reeks graag besluiten met een foto van honderd jaar geleden toen een echte militaire colonne door onze stad trok.

Naamloos