Geeraard de Duivel.

visitreeks02-dt003770

Het Geeraard de Duivelsteen, is het alom bekend mysterieus kasteel uit de 13e eeuw, gelegen aan de Reep in Gent. Maar wie was die Geeraard de Duivel ?
Hij heette eigenlijk Geeraard Vilain. Hij was de tweede zoon van Zegger III, de burggraaf van Gent. Bij het overlijden van zijn vader in 1227 erfde hij het steen aan de Reep.
Omstreeks 1225 huwde hij met Margareta van Saint-Pol die hem een een zoon schonk, Geeraard Junior.
Margareta stierf reeds op 19-jarige leeftijd en werd begraven in de Sint-Janskerk, de huidige Sint-Baafskathedraal. Omstreeks 1230 huwde Geeraard Vilain opnieuw met Elisabeth van Slote, dochter van een rijke Gentse lakenhandelaar. Dit huwelijk bleef echter kinderloos. Geeraard Vilain stierf omstreeks 1275 en werd eveneens bijgezet in de Sint-Janskerk.

Tot zover de historische feiten. Maar in Gent en de Leiestreek kent men Geeraard de Duivel vooral van een eeuwenoud volksverhaal dat nog steeds de ronde doet. Het is het verhaal van een zeer boosaardige vader en zijn al even boosaardige zoon.
De legende van Geeraard de Duivel heb ik naverteld op mijn “omfloerste histories-site”. Het duivelse verhaal kunnen jullie lezen door HIER te klikken.

 

1280px-geraarddeduiveljosephvanhaerde19e-eeuw_7-10-2009_14-44-48.nef (2)

Foto boven: crypte van de Sint-Baafskathedraal in Gent.

Het laatste offensief.

Bijna honderd jaar geleden, op 11 november 1918, werd de wapenstilstand ondertekend en was de Eerste Wereldoorlog afgelopen. Maar in de maand daarvoor werd nog hevig strijd geleverd. In België kreeg de Leiestreek het toen hard te verduren. Net zoals daarvoor aan het Ijzerfront, dreigde de oorlog aan de Leie helemaal vast te geraken. Van halfweg oktober tot 11 november 1918 haalde het oorlogsgeweld nog eens verwoestend uit en nog talrijke mensen verloren aan het einde van de oorlog het leven.
Ik heb geprobeerd om het verhaal over wat er zich tijdens dat laatste offensief zoal heeft afgespeeld in onze contreien, bondig na te vertellen op mijn omfloerste verhalensite. Geïnteresseerden komen daar het snelst door HIER te klikken.

DSC_0027 - kopie - kopie

November.

Voor veel mensen is november de maand waarin de doden worden herdacht, alsook de gruwelijke slachtpartijen uit de Eerste en tweede Wereldoorlog.
In de volksweerkunde wordt de maand november ook omschreven als de slachtmaand, de bloedmaand of de nevelmaand. 

In de middeleeuwen hadden de boeren het recht om in november hun varkens in het bos de eikels en beukennootjes te laten opeten. Men noemde dat het “akeren”. Normaal was alles wat in het bos groeide eigendom van de kasteelheer maar het was een traditie dat de boeren hun varkens het woud mochten insturen voor de eikeloogst.
Dit thema werd dikwijls afgebeeld in middeleeuwse miniaturen en glasramen.
Een dergelijke afbeelding is te zien in “Les Très Riches Heures du duc de Berry”  (“De zeer rijke uren van de hertog van Berry”). Dit is een rijk geïllustreerd getijdenboek, dat werd vervaardigd rond 1410 in opdracht van hertog Jan van Berry. Het boek wordt aanzien als één van de mooiste middeleeuwse manuscripten uit Frankrijk. Het wordt bewaard in het kasteel van Chantilly, ten noorden van Parijs.
Getijdenboeken waren gebedenboeken voor leken, geënt op het door monniken gebruikte brevier. De gebeden die erin stonden werden op vaste tijden van de dag uitgesproken en werden daarom getijden genoemd.
In dit getijdenboek staat een zwijnenhoeder centraal in de illustratie bij de maand november. Hij gooit een tak in de bomen, zodat de eikels omlaag vallen. Zijn hond houdt toezicht op het tafereel. Op de achtergrond zijn andere boeren in het bos te zien, die eveneens hun varkens hoeden.

800px-Les_Très_Riches_Heures_du_duc_de_Berry_novembre

Bron : Wikipedia

“The Yanks are coming”.

Op 31 oktober 1918 trokken Amerikaanse divisies door de Spitaalsbossen, in de omgeving van Waregem. Ondanks zware verliezen slaagden ze erin om op te rukken tot aan de hoogtes nabij kruishoutem.  Al snel werd het centrum van Kruishoutem en Wannegem-Lede ingenomen en werd ook het bezette Waregem bevrijd. De Duitsers boden uiteindelijk maar weinig weerstand. Op 2 november (negen dagen voor de wapenstilstand) lukte het de 37e Amerikaanse Divisie om de Schelde over te steken en de Duitse linie terug te drijven in de richting van Antwerpen en de Maas.

Over deze gebeurtenissen loopt in het bezoekerscentrum HIPPO.WAR in Waregem een tentoonstelling onder de titel “The Yanks are coming“.
Aan de hand van foto’s, film en allerhande authentieke voorwerpen krijgt men er een idee over de rol die de Amerikanen speelden tijdens het eindoffensief van de Eerste Wereldoorlog,

DSC_0013

DSC_0014

DSC_0016

Aansluitend op deze tentoonstelling kan men een bezoek brengen aan de Amerikaanse militaire begraafplaats in Waregem. Stoepnagels op de grond leiden je vanaf het bezoekerscentrum via de kortste weg naar de begraafplaats.
Daarover morgen nog iets meer.

achtergrond - kopie (5)

De tocht van 1918. (5/5)

1918De bevrijdingstocht ter herdenking van het eindoffensief van de Eerste Wereldoorlog, was begonnen in het West-Vlaamse Lo-Reninge en zou na ongeveer 140 kilometer eindigen in Deinze. Het was een karavaan van 150 deelnemers, allen in het tenue van 1918, aangevuld met 50 paarden en een historisch wapen- en wagenpark met artilleriestukken, veldkeukens, ambulances, staf- en logistieke wagens.

Er verschenen op het internet intussen reeds tientallen foto’s van de optocht. Om het verhaal een beetje beknopter te houden, heb ik dit verslag met één deeltje ingekort. In dit laatste deeltje dus, nog een impressie van de militaire parade aan de hand van mijn eigen foto’s.
De militaire colonne trok over de brug van het Schipdonkkanaal in de richting van Ooidonk, om daarna door te marcheren naar Deinze, waar op de Markt de tocht van 1918 eindigde.

DSC_0184

DSC_0186

DSC_0216

DSC_0029

DSC_0171

DSC_0176

DSC_0203

DSC_0205

DSC_0207

DSC_0214

DSC_0212

DSC_0201

DSC_0181

Op de markt van Deinze nam ik geen foto’s meer, omdat daar veel te veel enthousiaste toeschouwers in de weg stonden. Maar ik wil deze reeks graag besluiten met een foto van honderd jaar geleden toen een echte militaire colonne door onze stad trok.

Naamloos

De tocht van 1918. (4/5)

1918Vorige zaterdag liep ik nog wat rond en maakte her en der nog wat foto’s op de velden nabij het Schipdonkkanaal in Landegem, waar de militaire colonne uit 1918 was neergestreken om er enkele uurtjes uit te rusten. Men had er al een flinke tocht opzitten, in de voetsporen van een verzameling van Belgische, Britse en Franse troepen die honderd jaar geleden, tijdens de hevige gevechten van het eindoffensief, de Duitsers naar het oosten teruggedreven.
De deelnemers aan deze tocht waren uiteraard geen echte soldaten, maar reenactors die het verleden weer tot leven brengen.

DSC_0123

DSC_0111

DSC_0157

DSC_0138

Maar toen werd het stilaan tijd voor de manschappen om alles in gereedheid te brengen om de tocht terug aan te vatten.

DSC_0149

DSC_0147

Stipt om één uur in de namiddag zette de colonne zich opnieuw in beweging.

DSC_0022

De overige foto’s die ik van de optocht zelf maakte bewaar ik voor volgende week. Maar ga intussen gerust eens langs (indien jullie dat al niet hebben gedaan) bij Fotorantje. Zij heeft een schitterende foto-reportage gemaakt van de herdenkingstocht.

De tocht van 1918. (3/5)

1918Eén van de grootste verschillen tussen de herdenkingstocht die vorige week werd georganiseerd en de échte oorlog van honderd jaar geleden, was de manier waarop met de paarden werd omgegaan.
In de Eerste Wereldoorlog zijn er massaal veel paarden gesneuveld, verminkt of gestorven van ontbering. De dieren werden niet ontzien en in grote getale opgeofferd aan de gruwelijke oorlog.
Gelukkig was dat vorige week wel even anders. Het is mij opgevallen hoe liefdevol deze soldaten met hun paarden omgingen. In de weide, nabij de brug over het Schipdonkkanaal in Landegem konden de dieren rustig grazen, kregen ze drinken en extra krachtvoer, werden ze geroskamd, geaaid en gestreeld en bemoedigend toegesproken door hun baasjes. Mens en dier beleven samen dit avontuur en dat smeedt duidelijk een band.
Enkele sfeerbeelden…

DSC_0039

DSC_0053

DSC_0057

DSC_0064

DSC_0068

DSC_0069

DSC_0099

DSC_0102

DSC_0104