Van het sas naar de put. (4/5)

Aan alle mooie liedjes komt een eind en ook aan alle mooie dreven. Zo was ik op mijn fietstocht langs de Leie in Astene, aan het einde gekomen van de mooie Leiemeersdreef. Ik stond voor een T-splitsing.

 

DSC_0060

Ik koos de weg naar rechts en kwam terecht op een half verhard pad dat een klein bosje middendoor sneed.

DSC_0061

Aanvankelijk had ik door de dichte begroeiing weinig zicht op de wereld rondom mij. Maar wat verder kon ik het bosje achter mij laten en kreeg ik opnieuw een mooi uitzicht  over de velden die erachter lagen.

DSC_0064

Aan het einde van het pad botste ik haast letterlijk op de Leie en op het loze vissertje dat daar druk in de weer was met z’n vislijnen.

DSC_0065

Ik had een lus gemaakt en kwam nu weer bij beginpunt van de Maaigemdijk aan. Ik moest opnieuw dat stijle brugje over. Vanop een afstand lijkt het een fluitje van een cent. Dat dacht ook het fietsend koppel dat voor mij uitreed. Ze reden gezwind de helling op maar moesten algauw hun overmoedige poging opgeven en van hun fiets stappen.

DSC_0066-horz

Ik klauterde weer te voet met de fiets aan de hand deze lastige molshoop over. Even later reed ik nogmaals voorbij het sas van Astene, waar net het brugje werd opgehaald.

DSC_0068

Ik vond het veel te leuk om al een einde te maken aan mijn fietstochtje en besloot om door te rijden naar “Vosselare Put”.
“Van het sas naar de put” dus. Daarvoor moest ik rechts de Kleine Pontweg inslaan.

DSC_0071

De Kleine Pontweg is een kronkelende weg langs de Leie. Het duurde niet lang voor ik hier van mijn fiets stapte. Niet zozeer om van het landschap te genieten, maar vooral om mijn achteruitkijkspiegeltje, dat helemaal scheef was gezakt, terug recht te zetten.
Als rug- en nek-patiënt heb ik moeite om achterom te kijken als ik op een fiets zit. Vandaar dat zo’n spiegeltje voor mij een onmisbaar attribuut is.

DSC_0082

Ik maakte van de gelegenheid gebruik om ook eens tot dicht bij de rand van de Leie te stappen, die hier alweer mooi lag te wezen.

DSC_0072

DSC_0079

Maar dit was nog niet de Put. Daarvoor moesten we nog een eindje verder fietsen.

(wordt vervolgd)

 

Het Parkbos.

Het Parkbos is een uniek recreatiegebied ten zuid-westen van Gent. Het strekt zich uit over Gent (Zwijnaarde en Sint-Denijs-Westrem), De Pinte en Sint-Martens-Latem. Het is het gebied van bijna 1200 hectare tussen de Ringvaart, de Leie, de autosnelweg E17 en de woonkern van De Pinte.
Het Parkbos wordt in fases aangelegd en zal pas volledig klaar zijn in 2020. Er zullen dan vier zogenaamde “portalen” zijn waar men toegang heeft tot het gebied. Momenteel zijn reeds twee van de vier portalen in gebruik : het portaal Grand Noble (naar het gelijknamig kasteel in de buurt) en het Maaltebruggepark.
Het Parkbos heeft heel wat te bieden aan de recreant. Het is een bos- en natuurgebied met wandelpaden, dreven, knuppelpaden, fietslussen, ruiterparcours, weiden en hondenlosloopweiden, speelvelden voor kinderen, zandvalleien, picknick plekken en nog veel meer.

De Stad Gent realiseert maar een deeltje van dit project. De Vlaamse overheid, de provincie Oost-Vlaanderen en de buurgemeenten De Pinte en Sint-Martens-Latem doen de rest.

DSC_0006 (2)DSC_0023DSC_0013DSC_0031