Het vlas aan de Leie. (2/2)

Door het roten van het vlas in het water van de Leie, was de rivier in de eerste helft van de 20ste eeuw zodanig vervuild dat er hoogdringend een oplossing moest worden gevonden voor dit probleem. Vanaf 1925 begon men te experimenteren met vlasroten in betonnen bakken met warm water.

browse

Bij het warmwaterroten werd geen Leiewater meer gebruikt. Door deze methode van roten verliep het produktieproces weliswaar sneller, efficiënter en véél milieuvriendelijker, maar verloor het vlas de typische kwaliteiten van het Leievlas. Hierdoor verloor de streek zijn monopolie op de vlasteelt en werd de stille teloorgang van de vlasproduktie aan de Leie ingezet.

DSC_4069

Maar dat betekende nog niet het einde van de vlasindustrie aan de Leie. Vandaag wordt er nog altijd vlas geteeld en bewerkt in de Leiestreek. Tussen Gent en Kortrijk zouden er nog een 50-tal vlasbedrijven actief zijn.
Het verwerkingsproces van het vlas heeft intussen een grote evolutie ondergaan, die nog steeds aan de gang is. Door moderne technieken verloopt dit proces nu op een uiterst milieuvriendelijke wijze.
Vlas wordt overigens al lang niet enkel meer gebruikt voor het vervaardigen van linnen. Door de stevigheid, duurzaamheid en recycleerbaarheid van de vlasvezel heeft men de mogelijkheden voor andere toepassingen ervan ingezien. Men vindt de vlasvezel tegenwoordig terug in allerhande isolatiematerialen, maar ook in kledij, meubelen, raamprofielen, terrastegels en zelfs in kinderspeelgoed en wc-brillen.
Daar waar het vlas vroeger een bedreiging vormde voor het milieu, is het nu een ecologisch product geworden, dat ons helpt om onze wereld een beetje properder te houden en zo de natuur te beschermen.
En de Leie ligt er weer lieflijk en geurloos bij.

DSC_0003

Modest_Huys 2
Vlasoogst (1925) – Modest Huys – Museum van Deinze en de Leiestreek