Het groot begijnhof.

Begin 1873 werd begonnen met de bouw van het begijnhof Sint-Elisabeth in Sint-Amandsberg, ook wel het groot begijnhof van Gent genoemd. Het ontwerp was van architect Arthur Verhaegen (1847-1917) die het begijnhof opvatte als een middeleeuwse ommuurde stad. Hij werd geïnspireerd door de zogenoemde Vlaamse gotische stijl van de 15de eeuw. In minder dan twee jaar slaagde men erin rondom drie pleinen en langs acht straten tachtig huizen, veertien conventen, een groothuis, een infirmerie, een kapel van Sint-Antonius van Padua en een kerk te bouwen.
De verhuis van het oude begijnhof in Gent naar het nieuwe had plaats in de loop van september 1874. Het begijnhof in Sint-Amandsberg kon ongeveer zeshonderd begijnen onderdak verlenen.

Met uitzondering van het groothuis hebben alle begijnenhuizen en conventen een voortuin, omsloten door een muur. Elke tuinmuur heeft een verschillend uitgewerkt poortje. Boven of naast de poortjes bevinden zich nissen met gepolychromeerde heiligenbeelden.
Een Koninklijk Besluit van 21 april 1994 beschermt het gehele begijnhof als monument en als stadsgezicht. In 1998 werd het opgenomen in het geheel van begijnhoven die tot werelderfgoed werden uitgeroepen.

De huizen en conventen zijn bewoond, sommige worden gebruikt door verenigingen.

Bron : www.stad.gent

DSC_9176

DSC_9184b

DSC_9162

DSC_9154