Tournai. (1/4)

Na ons bezoek aan het natuurhistorisch museum in Doornik (Tournai) besloten mijn vriend en ik ~ nu we toch in deze oude stad aan de Schelde waren ~ om nog een kleine stadswandeling te maken. Al was dat niet zo vanzelfsprekend. Mijn vriend, die een verlamming aan de benen heeft, had in het museum  de rollator gebruikt, waarmee hij zich min of meer kan voort bewegen. Maar voor een stadswandeling hadden we gelukkig ook de rolstoel bij. We zouden de auto parkeren op de Grote Markt van Doornik en van daaruit konden we gemakkelijk alle bezienswaardigheden in de stad met de rolstoel bereiken.
Dat was het plan. Maar er was iets aan de hand in Doornik. Aanvankelijk wisten we niet wat er gaande was. Het stadscentrum was volledig afgesloten voor alle verkeer. We konden niet anders dan de wagen achterlaten op een parking net buiten het centrum, achter het ronde concertgebouw.

DSC_0090

We zagen in de verte de schitterende torens van de kathedraal pronken, dus kon het centrum niet zo heel ver van hier zijn. En dat was het ook niet. Alleen ging de weg er naartoe lichtjes bergop en lag het voetpad er erbarmelijk bij, vol met bulten en putten, waarin de wielen van de rolwagen voortdurend klem geraakten. Als je op een dergelijk parcours iemand van om en bij de 90 kg moet voortduwen in een rolstoel, terwijl je zelf met een “frozen shoulder” en een kaduke rug opgezadeld zit, dan barst het klamme zweet je uit.

DSC_0003

Het werd een calvarietocht naar de grote markt toe. (Ik moet mijn vriend er toch eens van overtuigen om zich een elektrische rolwagen aan te schaffen).
Terwijl we langs de gebouwen van het concertgebouw zeulden viel het ons op dat de mooie beeldjes die op het gebouw zijn geplaatst allemaal getooid waren met een of andere idiote muts. We begrepen er niets van.

DSC_0006

En toen stonden we plots voor het Belfort. Doornik is één van de oudste steden van ons land. Het bestond al in de Romeinse tijd en kwam rond het jaar 432 in Frankische handen. Onder de koningen Childerik en Clovis werd Doornik de hoofdstad van het Frankische rijk.  Van dat rijk was al lang geen sprake meer toen in de 12de eeuw dit Belfort werd gebouwd, op dezelfde plaats waar eerder een Romeinse omwallingstoren stond.

DSC_0009

We waren inmiddels op het marktplein aanbeland, waar we de eerste merkwaardig uitgedoste figuren opmerkten.

DSC_0010

Het grote marktplein lag er zonovergoten bij en de talrijke terrasjes nodigden ons uit voor om even te gaan zitten. Door al het geduw met de rolstoel stikte ik inmiddels van de dorst. Tijd om even op adem te komen.

DSC_0012

We namen plaats aan een tafeltje op een terras nabij het standbeeld van Christine Van Lalaing, een edelvrouw die een uitzonderlijk rol heeft gespeeld in het Beleg van Doornik in 1581. In normale omstandigheden ziet het beeld er zo uit.

800px-Statue_de_Christine_de_Lalaing,_Princesse_d'Espinoy

Maar toen wij vanop onze plaats naar het beeld keken geloofden we onze ogen niet. Iemand had deze edelvrouw in een belachelijk goudkleurig kleed gestoken en van een raar hoofddeksel voorzien. Hadden ze hier in Doornik allemaal een slag van de molen gekregen ?

DSC_0014-horz

(wordt vervolgd)

199 jaar later.

Bovenop het Belfort van Gent staat een draak die sinds 1377 over de stad waakt. Lang geleden spuwde de draak ook vuur. Dat gebeurde voor het eerst in het jaar 1500, bij de geboorte van Keizer Karel en later telkens wanneer er in de stad iets bijzonders te vieren viel.
In de middeleeuwen liep dit gebeuren niet altijd van een leien dakje. Het moet destijds een hachelijke onderneming zijn geweest om de draak vuur te laten spuwen. Het is niet helemaal duidelijk hoe men daar toen in slaagde, maar er zouden pek een vuurpijlen aan te pas zijn gekomen. In het jaar 1819 spuwde de draak voor het laatst. Daarna hield het beest het voor bekeken.

draak

199 jaar later, ter gelegenheid van de 175ste Gentse feesten, spuwt de draak opnieuw vuur. En het is nog steeds een hachelijke onderneming om ze te laten spuwen.
Gespecialiseerde firma’s hebben met een kraan het vuurmechanisme gemonteerd, in samenspraak met de brandweer. Aan de draak zelf mochten niets bevestigd worden, dus moest de installatie op de as onder de draak aangebracht worden. Bovendien draait de draak met de wind mee en daarom moet de vuurinstallatie ook mee kunnen draaien. Dat gebeurt met tandwielen en een motor. De steekvlam bereikt zo’n 15 meter en wordt zo’n 1.000 graden warm.
Tijdens de Gentse Feesten is het spektakel elke avond om 22.30 uur te zien. Omstreeks dat uur waren wij nog steeds in de buurt van het Walter De Buck-plein. Van daaruit konden we het Belfort zien staan. Het was echter te laat om door die mensenmassa dichterbij het Belfort te komen.

DSC_0043

Ik had geen telelens bij de hand en ook geen statief. Een degelijke close-up foto nemen van de vuurspuwende draak zat er dus niet in. Deze vanop afstand losjes uit de hand genomen (ietwat onscherpe) foto is het beste wat ik kan voorleggen.

DSC_0051

Over Het Belfort van Gent en zijn draak kan je alles lezen en vernemen op deze bijzonder mooie website.

Aan de Graslei.

De Graslei is reeds eeuwenlang de “place to be” in Gent.
Vanaf de 11de eeuw, toen de haven van Gent zich hier ontwikkelde, waren de kades van de Graslei en de Korenlei de ontmoetingsplaatsen bij uitstek voor de Gentenaars.

A59.3 - kopie

Pieter Benedictus De Maere ( 1791) – STAM Gent

De huidige bebouwing is nog steeds een overblijfsel uit die tijd, al werden diverse gebouwen in de 18de en 19de eeuw aangepast. Voor de wereldtentoonstelling van 1913 in Gent werden de gevels grondig gerestaureerd. Het stadsbeeld van de Gras- en Korenlei werd in 1952 als stadsgezicht beschermd.

Gent by night 047

Historische parking.

Vele Vlaamse steden beschikken over pleinen en markten waar vaak schitterende gevels of historische gebouwen te bewonderen zijn. Je zou van deze pleinen prachtige foto’s kunnen maken, ware het niet dat ze meestal vol staan met geparkeerde auto’s. Auto’s en historische gebouwen matchen niet zo goed. Ook niet op de Grote Markt van Ieper (foto boven) of op de Grote Markt van Veurne (foto onder).
Ik wou dat we met z’n allen met paard en koets reden…

DSC_0137 - kopie