Het pad langs de Leie.

De laatste tijd heb ik blijkbaar iets te veel hooi op mijn vork genomen en nu moet ik daarvoor het gelag betalen. De pijn in mijn rug is de vorige week weer in alle hevigheid opgeflakkerd. Voor chronische pijnpatiënten, zoals ik er één ben, is “bewegen” het sleutelwoord. Wandelen, fietsen en zwemmen zouden mijn ledematen enigszins soepel moeten houden. Zolang het water zo nat blijft, zwem ik niet of nauwelijks. Maar ik probeer wel regelmatig te fietsen of te wandelen.
bird-303799_960_720Het wandelen gaat nogal moeizaam, momenteel. Ik moet mij beperken tot korte afstanden. Het pad langs de Oude Leiearm, tussen de dorpen Machelen en Grammene, is een wegel op mijn maat.  Het is niet ver van huis en ik kan er ongestoord genieten van de stilte en het gekwetter van de vogels die mij vanop de takken van de bomen gade slaan.

DSC_0003

DSC_0014

DSC_0027

DSC_0016

DSC_0031